2026 Zeeën van tijd.

De eerste dag van onze vakantie hebben we gebruikt om de rotor van de windmeter te vervangen, waarna we naar de Roompot zijn gevaren. 

Moe, maar voldaan dat ook dat weer was gelukt en blij met het mooie weer.

Aan boord lekker asperges klaargemaakt, iets waarvan we altijd genieten.

Het was een nacht met flinke regenbuien, maar daar slapen we altijd goed op.

Geen  haast, want we kunnen pas om 11.00 uur worden gesluisd.

Heel ongebruikelijk moeten we 45 minuten wachten voordat het zover is en ondanks dat de doorvaarthoogte bij Roompotsluis voldoende is.

Maar goed, om 12.00 uur openen de sluisdeuren en is het zover.

Fijn om de Noordzee weer te zien !

We kunnen de eerste anderhalf uur heerlijk zeilen, Daar  hadden we niet op gerekend.
Daarna valt de wind weg en starten we de motor.

Hopelijk blijft de Straat van Hormuz definitief open, want met zo weinig wind zal de vakantie dit jaar qua dieselprijs niet goed uitpakken.

Maar goed, laten we de windgoden maar niet in verzoeking brengen !

Om 17.00 uur zijn we afgemeerd in een windstil Blankenberge.

We eten een hapje aan de wal als donkere luchten samenpakken en sprinten net voor de regen terug naar Pietertje 2.

De buien trekken grotendeels over, maar zien er behoorlijk gevaarlijk uit.

We kunnen onze ogen niet openhouden en tollen bekaf in ons bed.

Zo warm als het vandaag is, is niet goed voor een mens.

Het was een weerzien met de Noordzee dag.

.Na een kwartier dobberen opent de Zeelandbrug

Zonnig, maar nog fris, wel lekker.

We halen voor twee dagen boodschappen omdat dat in het weekend niet uitkomt.

Veel winkels zijn dicht als je laat in de middag arriveert in Frankrijk en waarschijnlijk hebben we geen zin in een etentje aan de wal.

Dat komt nog wel.

10.00 uur vertrekken we, met een volle brandstof tank.

Het wordt een dagje motoren en voor we het weten pingt de provider dat we in Frankrijk zijn gearriveerd.

Even klotst het flink met wind tegen tij, maar het is niet onrustbarend.

Om 15.15 meren we af een Najad 441,  bemand  met twee leuke Nederlandse vrouwen die een sabbatical van 5 jaar hebben genomen om naar de Caribbean  te zeilen.

Goed voorbereid hebben ze er veel zin in en zijn ze uiteraard benieuwd hoe het zal gaan. 

Ook zij kijken naar de wedstrijd Oranje- Zweden en zijn net als wij stomverbaasd over de eindstand van 5-1.

Wij had dat kunnen bedenken en wat was het leuk om de wedstrijd te zien.

Daar zullen we vannacht geen boze dromen van krijgen !

Het was een dag met een oranje gloed

Wij zijn er klaar voor.

Uitgerust wakker geworden onder een stralende zon en - jawel - wederom amper wind

Om 8.30 varen we weg en hebben even oponthoud door een binnenvarend zeeschip.

Na 10 minuten springen de havenlichten op groen en varen we naar buiten, heerlijk, vroeg op het water.

Hoe vroeg het ook is, er blijkt een viswedstrijd onder de rook van Duinkerken te zijn.

Het levert een mooi beeld op, al die witte bootjes onder een strakblauwe lucht.

We vorderen snel  op een spiegelgladde zee en komen onderweg een nieuwsgierige zeehond en een buitelend bruinvisje tegen

De reis duur 5,5 uur, met een gemiddelde  snelheid van 8 kts en een maximale snelheid van 10.0  kts.

We  meren af om 14.15

Als ik weinig heb te melden ga ik altijd dit soort informatie geven, excuses daarvoor.

Het was een dag met weinig avontuur.

Veel visserslatijn vanavond in Duinkerken !

Haveningang en strand Boulogne,

Op de Najad maken ze zich zorgen, omdat ze gisteren  maar max 4,5 knopen voortgang hadden

Ze zijn bang dat er iets in de schroef zit.

Een van de zeilsters duikt een aantal keren onder de boot, maar komt niets tegen dat er niet hoort.

Dapper !

Dat is een opluchting, maar de zorg blijft.  Zoiets nestelt zich langzaam in je hoofd, niet fijn.

We zeggen gedag, want zij zeilen een nachtje door naar Cherbourg en wij gooien de trossen los.

Om 8.00 uur zijn we bij de havenuitgang.

Het is heerlijk weer en er staat een NO3 windje.

Hilco zet de bimini op. Dat scheelt op zijn minst een rood hoofd.

Helaas is het motoren geblazen.

Bij Dieppe is deze zomer gestart met een enorm windmolenpark in zee.

62 windturbines die 850.000 mensen van stroom moeten voorzien.

We varen er in gepaste afstand omheen, want je wordt geheid opgeroepen om je koers te wijzigen als je te dichtbij komt.

Er schijnen soms ook fikse boetes te worden uitgedeeld en dat is begrijpelijk.

Inmiddels is het wat frisser en voor de ingang van Dieppe klotst het flink.

Gisterenavond en vanochtend heb ik de havenmeester al gebeld of er plek is.

Er is momenteel een steiger minder voor passanten, omdat deze wordt gebruikt voor de boten die aan het windmolenpark werken.

Vanmorgen hoorden we gelukkig dat het gaat lukken.

Via de VHF roepen we de havenmeester op, die ons opvangt en de plaats aanwijst.

Om 16.15 zijn we afgemeerd.

Op een drafje naar het havenkantoor om te betalen en voor 2 dagen boodschappen gedaan.

Morgen willen we verder.

We eten aan boord, relaxen wat en dan is de dag alweer voorbij.

Het was een time flies dag.

We zijn keurig op tijd wakker en bereiden ons voor.

Uitgezwaaid door de zeilsters van de Najad vertrekken we, met het idee dat het weer een dagje motoren gaat worden.

Dat is voorspeld en niets wijst erop dat het vandaag anders is.

Hilco merkt bij de havenuitgang verbaasd op “ goh, we kunnen zeilen”  en rolt de zeilen uit.

Als we omkijken zien we razendsnel een zware bui aankomen en staat er in no time een F5 die oploopt naar  F6 en soms windkracht 7.

Zeilen gelijk gereefd en daar gaan we, als De Vliegende Hollander.

We zeilen, zeilen en zeilen maar door en als de bui over is is het volop genieten. 

Het lijkt soms wel golfsurfen.

De hele route blijkt bezeild tee zijn en er staat afwisselend  een F5-F6

We genieten iets minder van de echt kokend hete wind die blaast en je huid bijna roostert.

Dat hebben we nog nooit zo erg meegemaakt.

We verwachten rond  18.00 uur aan te komen, maar als we niet oppassen zijn we al om  15.00 uur bij Deauville en kunnen we niet naar binnen vanwege de te lage waterstand

En verder is het tijd rekken, grootzeil reven, voorzeil reven, extra slag naar buiten, maar….. het blijft zeilen en dat is heerlijk !

Even voor Deauville  is er genoeg tijd gerekt en bindt Hilco de stootwillen landvasten aan.

Ik kanen mag dat niet van hem doen, het waarom vertel ik nog wel een keer.

Met voldoende water in het geultje varen we naar binnen.

De sluis en brug staan open en om 17.30 uur zijn we afgemeerd aan de passanten steiger.

Al met al leggen we waarschijnlijk nooit meer zo snel deze afstand af.

Het is bloedheet, 37 graden.

Morgen is het wat koeler maar overmorgen volgt weer zo’n super hete dag.

We blijven hier een paar dagen om te relaxen.

De bij de traiteur in Dieppe gekochte lekkernijen smaken heerlijk en er gaan echt liters water doorheen, die je vervolgens weer binnen 10 minuten uitzweet.

Geen biertjes of wijn… gewoon water !

Het was een perfecte zeildag

De bui haalt ons in.

We worden langzaam wakker in een van de leukste stadjes die we kennen.

Het is warm en er staat een aardig briesje.

We doen direkt na het ontbijt de boodschappen om de warmte een beetje voor te zijn, maar lopen desalniettemin puffend en schaduw zoekend terug met volle tassen.

Te warm om echt iets te ondernemen hebben we een bootdag met de meerste luiken en ramen dicht, om de warmte buiten te houden. Echt werken doet het niet.

Navelstarend en lezend vliegt de dag voorbij en mijmeren we wat na over hoe leuk het zeilen gisteren was.

Het was een warme weinig te melden dag

De bui is voorbij en het zeilt fantastisch.

De avond valt in Deauville.

WARM

HEET

HETER

HEETST

NOG HETER ????

Het is nu net 22.30 uur geweest en de temperatuur is gedaald van 39 naar 31 graden.. nog steeds puffen.

Het was een snikhete dag

Donkere wolken boven de masten in Saint Vaast.

Het is broeierig bij vertrek, als we net voor de brug weer dicht draait om 8.00 uur wegvaren uit Deauville.

Zo goed als geen wind en al zonnig, dus eenmaal op open water zet Hilco de bimini op.

Gelukkig is het wel iets afgekoeld.

Het is afwisselend motoren en soms stukken zeilen, maar de wind blijft zwak.

Onderweg spotten we op de AIS  Jeroen en Carla, onze overburen in den Osse met de Paradox.

Zij zijn op de terugweg en lopen straks Ouistreham binnen. We zwaaien op afstand en appen even.

Dat wordt bijpraten in de thuishaven !

Vanuit de Solent klinkt frequent een May Day over problemen met een boot met duikers en we zijn blij als we na ruim een halfuur horen dat iedereen weer veilig aan boord is.

We vorderen prima en het ziet er naar uit dat er voldoende water staat als we aankomen om de de haven binnen te lopen.

Het is geen straf om in de mooie baai van Saint Vaast te ankeren met mooi  uitzicht op Ile Tatihou, maar dit is wel zo praktisch.

Het klopt,  we kunnen gelijk naar binnen en om 18.50 uur zijn we afgemeerd in een zonnig Saint Vaast.

De voorraad is op en we gaan lekker eten bij La Marina.

De oesters en de vis zijn supervers, het dessert zorgt voor mollige heupen, de rosé is lekker en de rekening valt heel erg mee. Wat wil een mens nog meer. 

We wandelen terug langs de baai. Het is doodstil en ook de wind houdt zich kalm. Mooi !

Voor vannacht zijn buien voorspeld, hopelijk valt het mee.

Het was een heerlijke wat koelere dag.

De mooie baai van Saint Vaast met Ile Tatihou in de verte.

 Ondanks dat enkele jongeren tot diep in de nacht zich aan het water vermaakten en ondanks de onweersbuien die in het binnenland ontstonden en waarvan de enorme bliksems hier goed te zien waren, sliepen we als wiegende zee anemonen en hadden we nergens last van. 

Dat is lekker wakker worden.

Na een kop koffie naar de markt voor de versvoorraad.

Blijft mooi, zo'n markt met locale produkten.

Er stond ook een echt oude boerin, zichtbaar moe van het harde bestaan, die we gelijk maar van een kilo kersen en wat platte perzikken hebben verlost.

Hopelijk is haar kraam leeg aan het einde van de dag.

Inmiddels geuren de kaasjes in de koelkast en gaan we even goed naar het weer en de wind voor de komende dagen kijken, om te zien hoe we verder gaan.