2026 Zeeën van tijd.

De eerste dag van onze vakantie hebben we gebruikt om de rotor van de windmeter te vervangen, waarna we naar de Roompot zijn gevaren. 

Moe, maar voldaan dat ook dat weer was gelukt en blij met het mooie weer.

Aan boord lekker asperges klaargemaakt, iets waarvan we altijd genieten.

Het was een nacht met flinke regenbuien, maar daar slapen we altijd goed op.

Geen  haast, want we kunnen pas om 11.00 uur worden gesluisd.

Heel ongebruikelijk moeten we 45 minuten wachten voordat het zover is en ondanks dat de doorvaarthoogte bij Roompotsluis voldoende is.

Maar goed, om 12.00 uur openen de sluisdeuren en is het zover.

Fijn om de Noordzee weer te zien !

We kunnen de eerste anderhalf uur heerlijk zeilen, Daar  hadden we niet op gerekend.
Daarna valt de wind weg en starten we de motor.

Hopelijk blijft de Straat van Hormuz definitief open, want met zo weinig wind zal de vakantie dit jaar qua dieselprijs niet goed uitpakken.

Maar goed, laten we de windgoden maar niet in verzoeking brengen !

Om 17.00 uur zijn we afgemeerd in een windstil Blankenberge.

We eten een hapje aan de wal als donkere luchten samenpakken en sprinten net voor de regen terug naar Pietertje 2.

De buien trekken grotendeels over, maar zien er behoorlijk gevaarlijk uit.

We kunnen onze ogen niet openhouden en tollen bekaf in ons bed.

Zo warm als het vandaag is, is niet goed voor een mens.

Het was een weerzien met de Noordzee dag.

.Na een kwartier dobberen opent de Zeelandbrug

Zonnig, maar nog fris, wel lekker.

We halen voor twee dagen boodschappen omdat dat in het weekend niet uitkomt.

Veel winkels zijn dicht als je laat in de middag arriveert in Frankrijk en waarschijnlijk hebben we geen zin in een etentje aan de wal.

Dat komt nog wel.

10.00 uur vertrekken we, met een volle brandstof tank.

Het wordt een dagje motoren en voor we het weten pingt de provider dat we in Frankrijk zijn gearriveerd.

Even klotst het flink met wind tegen tij, maar het is niet onrustbarend.

Om 15.15 meren we af een Najad 441,  bemand  met twee leuke Nederlandse vrouwen die een sabbatical van 5 jaar hebben genomen om naar de Caribbean  te zeilen.

Goed voorbereid hebben ze er veel zin in en zijn ze uiteraard benieuwd hoe het zal gaan. 

Ook zij kijken naar de wedstrijd Oranje- Zweden en zijn net als wij stomverbaasd over de eindstand van 5-1.

Wij had dat kunnen bedenken en wat was het leuk om de wedstrijd te zien.

Daar zullen we vannacht geen boze dromen van krijgen !

Het was een dag met een oranje gloed

Wij zijn er klaar voor.

Uitgerust wakker geworden onder een stralende zon en - jawel - wederom amper wind

Om 8.30 varen we weg en hebben even oponthoud door een binnenvarend zeeschip.

Na 10 minuten springen de havenlichten op groen en varen we naar buiten, heerlijk, vroeg op het water.

Hoe vroeg het ook is, er blijkt een viswedstrijd onder de rook van Duinkerken te zijn.

Het levert een mooi beeld op, al die witte bootjes onder een strakblauwe lucht.

We vorderen snel  op een spiegelgladde zee en komen onderweg een nieuwsgierige zeehond en een buitelend bruinvisje tegen

De reis duur 5,5 uur, met een gemiddelde  snelheid van 8 kts en een maximale snelheid van 10.0  kts.

We  meren af om 14.15

Als ik weinig heb te melden ga ik altijd dit soort informatie geven, excuses daarvoor.

Het was een dag met weinig avontuur.

Veel visserslatijn vanavond in Duinkerken !

Haveningang en strand Boulogne,

Op de Najad maken ze zich zorgen, omdat ze gisteren  maar max 4,5 knopen voortgang hadden

Ze zijn bang dat er iets in de schroef zit.

Een van de zeilsters duikt een aantal keren onder de boot, maar komt niets tegen dat er niet hoort.

Dapper !

Dat is een opluchting, maar de zorg blijft.  Zoiets nestelt zich langzaam in je hoofd, niet fijn.

We zeggen gedag, want zij zeilen een nachtje door naar Cherbourg en wij gooien de trossen los.

Om 8.00 uur zijn we bij de havenuitgang.

Het is heerlijk weer en er staat een NO3 windje.

Hilco zet de bimini op. Dat scheelt op zijn minst een rood hoofd.

Helaas is het motoren geblazen.

Bij Dieppe is deze zomer gestart met een enorm windmolenpark in zee.

62 windturbines die 850.000 mensen van stroom moeten voorzien.

We varen er in gepaste afstand omheen, want je wordt geheid opgeroepen om je koers te wijzigen als je te dichtbij komt.

Er schijnen soms ook fikse boetes te worden uitgedeeld en dat is begrijpelijk.

Inmiddels is het wat frisser en voor de ingang van Dieppe klotst het flink.

Gisterenavond en vanochtend heb ik de havenmeester al gebeld of er plek is.

Er is momenteel een steiger minder voor passanten, omdat deze wordt gebruikt voor de boten die aan het windmolenpark werken.

Vanmorgen hoorden we gelukkig dat het gaat lukken.

Via de VHF roepen we de havenmeester op, die ons opvangt en de plaats aanwijst.

Om 16.15 zijn we afgemeerd.

Op een drafje naar het havenkantoor om te betalen en voor 2 dagen boodschappen gedaan.

Morgen willen we verder.

We eten aan boord, relaxen wat en dan is de dag alweer voorbij.

Het was een time flies dag.

We zijn keurig op tijd wakker en bereiden ons voor.

Uitgezwaaid door de zeilsters van de Najad vertrekken we, met het idee dat het weer een dagje motoren gaat worden.

Dat is voorspeld qua wind en niets wijst erop dat het vandaag anders is.

Hilco merkt bij de havenuitgang verbaasd op “ goh, we kunnen zeilen”  en rolt de zeilen uit.

Als we omkijken zien we razendsnel een zware bui aankomen en staat er in no time een F5 die oploopt naar  F6 en soms windkracht 7.

Zeilen gelijk gereefd en daar gaan we, als De Vliegende Hollander.

We zeilen, zeilen en zeilen maar door en als de bui over is is het volop genieten. 

Het lijkt soms wel golfsurfen.

De hele route blijkt bezeild te zijn en er staat afwisselend  een F5-F6

We genieten iets minder van de echt kokend hete wind die blaast en je huid bijna roostert.

Dat hebben we nog nooit zo erg meegemaakt.

We verwachten rond  18.00 uur aan te komen, maar als we niet oppassen zijn we al om  15.00 uur bij Deauville en kunnen we niet naar binnen vanwege de te lage waterstand

En verder is het tijd rekken, grootzeil reven, voorzeil reven, extra slag naar buiten, maar….. het blijft zeilen en dat is heerlijk !

Even voor Deauville  is er genoeg tijd gerekt en bindt Hilco de stootwillen en landvasten aan.

Ik kan en mag dat niet van hem doen, het waarom vertel ik nog wel een keer.

Met voldoende water in het geultje varen we naar binnen.

De sluis en brug staan open en om 17.30 uur zijn we afgemeerd aan de passantensteiger.

Al met al leggen we waarschijnlijk nooit meer zo snel deze afstand af.

Het is bloedheet, 37 graden.

Morgen is het wat koeler maar overmorgen volgt weer zo’n superhete dag.

We blijven hier een paar dagen om te relaxen.

De bij de traiteur in Dieppe gekochte lekkernijen smaken heerlijk en er gaan echt liters water doorheen, die je vervolgens weer binnen 10 minuten uitzweet.

Geen biertjes of wijn… gewoon water !

Het was een perfecte zeildag

De bui haalt ons in.

We worden langzaam wakker in een van de leukste stadjes die we kennen.

Het is warm en er staat een aardig briesje.

We doen direkt na het ontbijt de boodschappen om de warmte een beetje voor te zijn, maar lopen desalniettemin puffend en schaduw zoekend terug met volle tassen.

Te warm om echt iets te ondernemen hebben we een bootdag met de meeste luiken en ramen dicht, om de warmte buiten te houden. Echt werken doet het niet.

Navelstarend en lezend vliegt de dag voorbij en mijmeren we wat na over hoe leuk het zeilen gisteren was.

Het was een warme weinig te melden dag

De bui is voorbij en het zeilt fantastisch.

De avond valt in Deauville.

WARM

HEET

HETER

HEETST

NOG HETER ????

Het is nu net 22.30 uur geweest en de temperatuur is gedaald van 39 naar 31 graden.. nog steeds puffen.

Het was een snikhete dag

Donkere wolken boven de masten in Saint Vaast.

Het is broeierig bij vertrek, als we net voor de brug weer dicht draait om 8.00 uur wegvaren uit Deauville.

Zo goed als geen wind en al zonnig, dus eenmaal op open water zet Hilco de bimini op.

Gelukkig is het wel iets afgekoeld.

Het is afwisselend motoren en soms stukken zeilen, maar de wind blijft zwak.

Onderweg spotten we op de AIS  Jeroen en Carla, onze overburen uit de thuishaven.

Zij zijn op de terugweg en lopen straks Ouistreham binnen. We zwaaien op afstand en appen even.

Dat wordt bijpraten in den Osse !

Vanuit de Solent klinkt frequent een May Day over problemen met een boot met duikers en we zijn blij als we na ruim een half uur horen dat iedereen weer veilig aan boord is.

We vorderen prima en het ziet er naar uit dat er voldoende water staat als we arriveren bij Saint Vaast.

Het is geen straf om in de mooie baai van Saint Vaast te ankeren met uitzicht op Ile Tatihou, maar dit is wel zo praktisch.

Het klopt,  we kunnen gelijk naar binnen en om 18.50 uur zijn we afgemeerd in een zonnig Saint Vaast.

De voorraad is op en we gaan lekker eten bij La Marina.

De oesters en de vis zijn supervers, het dessert zorgt voor mollige heupen, de rosé is lekker en de rekening valt heel erg mee. Wat wil een mens nog meer. 

We wandelen terug langs de baai. Het is doodstil en ook de wind houdt zich kalm. Mooi !

Voor vannacht zijn buien voorspeld, hopelijk valt het mee.

Het was een heerlijke wat koelere dag.

De mooie baai van Saint Vaast met Ile Tatihou in de verte.

Ondanks dat enkele jongeren tot diep in de nacht zich aan het water vermaakten en ondanks dat de  onweersbuien  die in het binnenland ontstonden en waarvan de enorme bliksems hier goed te zien waren, sliepen we als wiegende zee-anemonen en hadden we nergens last van.  

Dat is lekker wakker worden.

Na een kop koffie naar de markt voor de versvoorraad.

Blijft mooi, zo'n markt met lokale producten.

Bij een echt oude boerin, zichtbaar moe van het harde bestaan, vullen we ons fruit toch nog maar aan met een kilo kersen en wat platte perzikken 

Hopelijk is haar kraam leeg aan het einde van de dag.

Inmiddels geuren de kaasjes in de koelkast en gaan we eens  goed naar het weer en de wind voor de komende dagen kijken, om te zien hoe we verder gaan.

We lunchen uitgebreid aan boord en gaan in de relaxstand.

Ik heb ineens problemen met mijn Macbook die we niet goed kunnen oplossen. 

De cache, cookies en browsergegevens komen mijn neus uit, lastig en heel irritant. 

Het was een dag met een kleine driftbui.

Mooie avond met wassende maan in Saint Vaast

Het is zonnig wakker worden in Saint Vaast en we lopen even naar de bakker voor een vers croissantje.

Een deel van het ponton waaraan we zijn afgemeerd  is flink ontzet en wordt met trekbanden in het gareel gehouden.

We hoorden dat dit het  resultaat is van een zware januari storm, waarbij de steiger aan de overkant met boten en al los is geslagen en tegen ons ponton is geknald.

Dan realiseer je je toch wel dat het ook hier in Normandië enorm tekeer kan gaan.

Ook wij hebben er een paar keer flink verwaaid gelegen, maar hadden dit niet verwacht.

Als het tij te laag wordt en de sluis dicht gaat, varen we naar het tankstation waar niemand ligt.

Oeps, dat is even schrikken na afloop van de tankbeurt

Verder wandelen we wat rond en brengen de dag in gepaste ontspanning door.

Het was een dag met een diesel hikje.

Zeilwedstrijd in de baai van Saint Vaast

Het is zonnig en warm als we om 10.15 wegvaren.

In de baai hijsen we de zeilen en zet Hilco de bimini op;  faktor 50 is reeds gesmeerd.

De schooljeugd heeft een zeilwedstrijd in de baai en het is een leuk gezicht,  al die zeiltjes op het water.

We hebben veel stroom mee.

De motor is gestart, dat wel, want de F2 soms F3 draagt niet echt bij aan onze snelheid.

Bij Barrefleur kentert het tij en is het een uurtje flink knobbelig op het water.

De vuurtoren van Gatteville kijkt hier dreigend neer op de passerende zeevarenden.

Het is een sombere toren met een harde uitstraling en de tweede hoogste vuurtoren van Europa.

Als snel komt de baai van Cherbourg in zicht en zijn we om 14.20 afgemeerd aan een voor Pietertje 2 perfecte lange steiger.

Even de gebruikelijke zaken gedaan, langs het havenkantoor om te betalen en boodschappen gehaalld bij de U- Expresse supermarkt.

Morgen gaan we door naar Guernsey en bekijken daar wat we gaan doen.

Het was een dag met een hoge vuurtoren.

Uitzicht op Saint Peter Port vanaf de passantensteiger.

Bah.. vannacht om 3.00 uur gekeken naar Oranje - Marokko.

Wat een lullig verlies.

Marokko heeft terecht gewonnen. Meer passie, meer energie, een andere tactiek ... en een andere coach ?

Een beetje humeurig maar toch nog even goed geslapen,  zitten we vrij laat aan ons ontbijtje.

Het heeft gemiezerd maar de zon breekt door als we om 10.30 uur vertrekken.

Onze aardige Deense buren die voor het eerst met hun in Nederland aangeschafte XC38 op pad zijn, hebben we in ons kielzog.

Helaas staat er een zwakke  F2-3 dus staat de motor bij.

We willen voor het tij om 16.30 uur kentert bij Guernsey zijn, want uit ervaring weten we hoe het laatste stuk anders 2,5 uur duurt in plaats van een uur.

Het blijkt een goeie tactiek en met 3.8 knopen stroom mee zijn we rond 12.00 uur Cap la Hague voorbij en  Alderney om 13.30. De maximum snelheid was 11,3 knopen.

Om 16.15 zijn we voor de ingang van Saint Peter Port.

De havenmeester vaart ons tegemoet en wijst ons een plaats aan achterin aan de passantensteiger.

Hilco vaart er achteruit in, zodat we morgen wat gemakkelijker wegkomen.

Met wat gepeuter zijn we afgemeerd aan een Duitse zeilboot en met de achterlijnen op één kikker aan het ponton.

We liggen er prima bij met mooi uitzich op Saint Peter Port.

Het is al flink druk aan de passantensteigers en links en recht voor ons liggen de boten gedubbeld.

We zien dat ook de Marina bomvol ligt, als we naar Marks & Spencer lopen voor een gemakkelijke avondmaaltijd.

Het was een dag met een lekkere Chicken Tikka Masala

In het sluisje van Paimpol.

Gisteren met de Duitse buurman afgesproken dat we om 10.00 uur (engelse tijd) zouden vertrekken.

Hij heeft gemist dat het hier een uur vroeger is en klopt ons te voorschijn om 9.00 uur want hij wil gaan ankeren bij Sark.

Met een niet fijn gevoel haasten we ons om alles in orde te maken, lossen de lijnen en varen om 10.15 uur weg.

Hilco heeft gecalculeerd dat we bij vertrek om 10.00 uur precies met de 2e sluisgang bij Paimpol naar binnen kunnen, met net voldoende water in het kanaaltje voor de sluis.

Eenmaal Guernsey voorbij staat er een stevig F4-5 uit  het NW  met lange hoge golven en heel af en toe zo'n "monstergolf" waardoor je soms wordt verrast.

Het blijkt een fantastische zeildag te worden en met een mooie halve wind zeilt Pietertje 2 als een tierelier.

De zon schijnt, de lucht is blauw én we kunnen zeilen.

Hilco mompelt we gaan veel te hard dus zullen straks flink vaart moeten minderen, maar zeilt  ondertussen gestaag door.

Gelukkig ben ik ingeslingerd, niet zeeziek  en gaat het goed met mijn rug.

Ik ben voorzichtig en mag van Hilco niets in de gangboorden doen onder zeegang.

Ik heb vorig jaar half juni rugproblemen gekregen en dacht aan spit.

Pas in september bleek dat ik 4 rugwervels had gebroken. Spontane rugwervelbreuken, ik wist niet dat het bestond en had nooit rugklachten.

Door verkeerd advies van de orthopeed belandde ik bij een pijnkliniek en pas half januari bij een speciale poli voor rugwervel trauma. Daar bleek dat de breuken niet waren hersteld.

Na hun advies is het beter gegaan. ik loop en fiets weer gewoon  en draag soms een rug brace als ik ingewikkelde of zwaardere dingen wil doen en ben weer in mijn atelier te vinden.

Deze reis begon spannend omdat ik niet wist hoe mijn rug zich zou gedragen.

Het gaat boven verwachting goed en ik ben daar heel erg blij mee en kan redelijk omgaan met de resterende ongemakken. Het had heel anders kunnen aflopen.

Ondertussen zeilen we maar door, het kan niet op !

Hilco reeft wat af.

Puntje fok, grootzeil minderen, alles weer uitrollen, later weer inrollen en tot slot rondjes zeilen voor de baai van Paimpol totdat we naar binnen kunnen.

Om 18.45 zeilen we al "krabbend" de baai in vanweg de sterke zijstroom.

Net voor het smalle kanaaltje trekt de wind flink aan,  maar is goed hanteerbaar door mijn puike schipper.

Voor het sluisje blijkt er nog een zeilboot én een grote houten tweemaster te liggen.

Gelukkig passen we er met zijn allen in en varen we langzaam naar binnen; Pietertje 2 is snel belegd.

Als de sluisdeuren openen zien we in de verte een mooie vrije box waar we mogen afmeren

Een betere plek met zicht op het sluisje kun je niet wensen. Wat heerlijk én binnen én een fijne ligplaats

We eten in de kuip en gaan moe en voldaan naar binnen als het frisser wordt.

Het was een count your blessings dag.

Ontmoeting met een mooi klassiek jacht.

Het miezert en verder weet ik het nog niet.

Het grote onthaasten is begonnen, denk ik :) 

Even goed de binnenboel "gekuist" zoals onze Belgische vrienden dat zo mooi zeggen.

Het is niet koud en we vinden een paar rustdagen in Paimpol heel fijn,  na onze redelijk vliegende start.

Feitelijk doen we dat bijna altijd. 

Tempo maken in het begin en daarna in de leukste plaatsen en mooie gebieden pauzes nemen om dingen te doen, te bekijken of om gewoon niets te doen.

De miezerbuien nemen af en we genieten van het bootleven.

Het was een dag met een spik en span Pietertje 2.

In de baai van Paimpol, die straks weer droog valt.

Het is een stralende dag als we wakker worden.

De temperatuur gaat naar zo'n 21-22 graden en er staat een soms bijna fris briesje.

We voelen ons er prima bij !

We hebben geen grote plannen, maar gaan straks traditiegetrouw ons pannetje mosselen met groene curry verorberen bij Le Neptune. Lekker als lunch en lekker met het zonnetje buiten.

We hebben het een na laatste tafeltje.

Helaas strijkt naast ons aan het laatste tafeltje een stel met een flinke hond neer.

Hij is vast lief, maar snuffelt aan ons, legt zijn kop bijna op onze tafel en is ondanks de vele koest bevelen van de eigenaar en geruk aan de riem niet echt kalm te krijgen.

Als een andere hond op het terras gaat blaffen als hij een hap mee wil eten en die ook krijgt - bij elke blaf een hap -  is het niet echt leuk.

Het is een blaffende waggelende veelvraat. Jammer, niet goed opgevoed.

Mijn zus en haar man hebben Zara,  een hond die zich altijd voorbeeldig gedraagd. Het kan dus anders.

Maar goed, de mosseltjes zijn lekker en we moeten het er mee doen.

We hebben verder een heerlijke zonnnige dag en zitten tot laat buiten te genieten van het goede leven.

Het was een dag met blaffende honden.

Een heiig, maar mooi begin van de dag.

Zon, zon en nog eens zon, na een wat heiige start vanochtend vroeg.

Ik heb niet veel te melden, behalve dat het hier fijn is en we de dag nemen zoals die komt, zonder teveel te plannen.

Het natuurbadje dat overblijft als de baai droog valt.

Prachtig weer.

Fris of niet, er wordt gezwommen in het natuurlijke zwembadje als de baai erom heen droog valt.

Ik heb een flinke off day, dus waag me daar maar niet aan.
Het was een dag met koudwatervrees.

De bimini wordt weer opgezet, ook op zee.

Alweer een mooie dag !

Elke dag een blauwe lucht en een prima temperatuur, het kan niet op !

Alhoewel…..

Het weerbericht en dan vooral wat betreft de wind,  ziet er vanaf donderdag voor een aantal dagen niet goed uit.

Waarschijnlijk liggen we “ergens” een week verwaaid, dus is het zaak een goede beschutte haven te vinden,

waar ook nog iets te beleven valt.

We besluiten morgen een tussenstop te maken en zien dan verder.

Ondertussen zitten we heerlijk onder de bimini met een boek en eten we aan boord.

Vorig jaar sloot ik het zeilblog van 2025  af met  456.150 bezoeken.

Het is zo leuk dat de teller op dit moment  (het is 8 juli, want ik loop achter qua verslag)  op 520.989 bezoeken staat.

Ik ben en blijf benieuwd waar iedere lezer vandaan komt en klim voorlopig toch maar weer in de pen.

Het blijft vooral ons zelf ook  leuk om herinneringen te bewaren, dus ik doe het -  meestal - met plezier.

Het is een dag met 520.989 bezoeken aan het zeilblog Pietertje2.

Het protest van de vissers rond werkschip Aeolus.

De dag begint warm en we bereiden ons voor om met de 2e sluisgang te vertrekken

Kalm varen we om 10.25  richting sluis  en zijn na 10 minuten geschut.

De prachtige baai wacht op ons en op spiegelglad water varen we tussen de boeitjes weg.

Het is tijd om weer te vertrekken, maar aan de charme en het natuurschoon van Paimpol ligt dat zeker niet.

Mooi op z’n mooist !

Als we bijna de baai uit zijn, zien we in de verte een groepje dolfijnen foerageren.

Flinke exemplaren en ze hebben het er maar druk mee. Jammer dat ze niet wat dichterbij komen.

In de verte zien we de 62 windturbines liggen van het windmolenpark van Saint Brieuc, dat hier in 2021 is aangelegd door de Rotterdamse baggeraar van Oord.

De vissers van alle omliggende dorpen waren het hier niet mee eens en zagen de vangst van schelpdieren, voornamelijk coquilles, bedreigd door het project.

Met ruim 70 boten protesteerden ze rond de Aeolus, het enorme werkschip van de baggeraar.
De enorme windmolenplaatser Aeolus, beschikt over 85 meter lange poten, waarmee tot 45 meter diep kan worden gewerkt.

De Franse zeepolitie hield het protest in de gaten en voorkwam dat er geweld werd gebruikt.

Ik vond een oude foto van het het protest en het lijk een soort gevecht tussen klein duimpjes en de grote reus.

Het sprookje loopt niet goed af, de reus won.

Net voor de landtong van  Cap Fréhel hebben we even flink stroom tegen, maar wat is het hier prachtig.

De 70 meter hoge kliffen rijzen op uit zee en je kunt er prachtige wandelingen maken.

De grillige rotsen, bieden een broedplaats voor ruim 20 soorten zeevogels, waaronder de zeldzame alk en de  heidevelden behoren tot een van de meest uitgestrekte van Europa.

Maar …. beneden vanaf zee is het ook meer dan prachtig.

Eenmaal de landtong gerond komt al snel de ingang van de haven van Saint Cast Le Guildo in zicht en meren we om 16.45 af.

Het is warm en we besluiten om wat de gaan drinken en eten bij La Cabane, boven aan  de kade.

De cocktails en het uitzicht bij de bar zijn geweldig, maar het eten in het restaurant is Frankrijk onwaardig.

De bediening is arrogant en de maaltijd wordt binnen 10 minuten op tafel “gekwakt”; het ziet er al niet lekker uit, laat staan dat het lekker smaakt.

Een gemiste kans en we zien en horen bij het afrekenen dat we niet die enige klant zijn die daar zo over denkt.

Het was een mooie dag met een slechte kok.

Het ronden van de landtong bij Cap Fréhel.

Gisteren dachten we hier nog een dag te blijven, maar we besluiten toch door te gaan.

Het is echt vakantieweer en al behoorlijk warm als we aan de koffie zitten.

De echt harde wind komt pas tegen het weekend, maar we willen graag een goeie ligplaats voor als het gaat spoken.

Bovendien is SaInt Malo altijd feestelijk, met muziek , prachtige stranden, een bijzondere binnenstad en je stapt zo op de bus om elders rond te kijken.

Er lijkt geen wind te staan als we om 11.45 wegvaren maar eenmaal op open water kunnen we gelijk de zeilen hijsen.

Een cadeautje !

De hele route -  het is maar 10 mijl -  is bezeild tot na de Phare du Grand Jardin. Daar valt de wind weg en starten we de motor.

De sluislichten staan op rood en samen met een vissersboot liggen we een kwartier te wachten,   totdat een enorm vrachtschip met een paar waarschuwingsstoten op de scheepshoorn naar buiten komt. Het is 13.35 uur.

Hilco heeft extra lange lijnen belegd en als een vakkundig duo lukt het ons om de trossen een meter of 4 omhoog  te werpen naar de assistent op de kade die de lijnen om een bolder belegd.

Het sluizen duurt lang en het duurt ruim een half uur voor het water zo’n 2 meter is gestegen en de assistent de lijnen terug gooit op de boot.

Hilco vaart achterstevoren de box in , omdat de wind Noord staat en we die dan op de kop hebben.

Meer rust en minder geklotst als de wind toeneemt.

Het is een kwartier peuteren met extra lijnen aan de korte steiger, maar daarna liggen we er piekfijn bij.

We zien dat het nieuwe havenkantoor eindelijk is gerealiseerd en dat ernaast een gloednieuw restaurant met een enorm dakterras is gebouwd.

Het ziet er erg goed uit.

Wij hebben al die jaren de havenmeester alleen maar in een klein kotje gezien, dus dit is wel heel riant.

Als we een paar uur later een fish en chips met een biertje gebruiken koelt het gelukkig wat af.

Tevreden met alles lopen we terug naar Pietertje 2 en verwonderen ons over het aantal niet bezette ligplaatsen, dat hebben we nog nooit meegemaakt.

Het was een dag met een cadeautje.

Net voor de ingang naar de sluis van Saint Malo.

Het gaat een warme dag worden en naast de bimini hebben we  inmiddels ook een extra zonneschermpje gespannen.

Met de luiken open en de wind op de kop, waait het heerlijk door in de kuip.

We wandelen naar de oude binnenstad waar verschillende straatmuzikanten al aktief zijn.

Leuke Bretonse muziek, een imitatie van Eric Clapton op de gitaar en natuurlijk vals zingende muzikanten.

Het is en blijft vermakelijk !

We lunchen relaxed aan boord en als we na de avondmaaltijd aan de koffie zitten loopt het grote nieuwe dakterras vol en start de livemuziek. Een opwarmertje voor de wedstrijd Frankrijk-Marokko.

Iedereen zingt luidkeels het "Allons enfants de la Patrie. Le jour de gloire est arrivé" waarna de wedstrijd losbarst.

Veel gejuich en applaus als Les Bleus het goed doen en luid gejammer wanneer Mbappé de penalty mist. 

Hilco volgt de wedstrijd op de boot en ik kijk mee vanaf de tweede helft.

Frankrijk is veel  beter en wint terecht met 2-0.

Aan de overkant ligt een zeilboot met een kuip vol vrienden die via een beamer de wedstrijd op groot scherm volgen.

Het gejuich vanaf de boot en het dakterras is oorverdovend als het eindsignaal klinkt.

Binnen 10 minuten is het weer doodstil in de haven.

Het dakterrras is leeg na een groot applaus van de kijkers; de vrienden aan de overkant zijn naar huis en de  de beamer is opgeruimd

Eén luid toeterende auto op de kade, die het na 1 minuut opgeeft en dat is alles.

Wat is dat anders dan in Nederland !

We hebben hetzelfde ooit in Brest meegemaakt toen Frankrijk een EK-wedstrijd speelde en vonden dat echt verrassend.

Het was een dag met "le jour de gloire est arrivé".