pietertje2.nl

2010. Kanaaleilanden-Noord Bretagne

Zaterdag 17 juli. Den Osse-Roompotsluis.

Tot over 6 weken
Tot over 6 weken

 

 

De voorraad is op peil en we zijn er klaar voor.

Het poeiert flink in Zeeland en we kunnen alleen maar hopen dat de wind morgen minder is.

De voorspelling is zonnig weer, met Z-Zw 3-4, dus heel redelijk.

Dat we aan de wind moeten zeilen is duidelijk.

De dag is grijs met een regenbui begonnen en het blaast Z-ZW 5-6.

Om 14.00 uur nemen we afscheid van de buren en gaan de trossen los.

Het schiet niet op.

De sluis bij Bruinisse houdt ons 5 kwartier op en de Zeelandbrug opent niet om 17.10, waardoor we nog een half uur langer moeten wachten.

Het waait nog steeds hard en gezien het feit dat we pas rond 22.30 uur gesluisd kunnen worden,  besluiten we om alvast bij de Roompotsluis te gaan liggen.

De steiger is echter bezet door passanten. Jammer.

We varen terug naar Roompot Marina voor een plekje in de haven.

We vinden een prima plaats en ik maak de maaltijd klaar. Inmiddels is het 21.00 uur.

Na een glaasje en al die frisse zeeuwse lucht komt de man met de hamer vroeg langs.

 

Het was een lange dag.

 

Zondag 18 juli. Roompotsluis - Ramsgate.

Pietertje 2
Pietertje 2

 

 

Om 4.00 uur worden we spontaan wakker. Het begint al een beetje licht te worden.

Hilco vaart rustig weg en ik doe de voorbereidingen met potten thee en boterhammen. Na mijn oproep horen we dat de doorvaarhoogte 20.80 meter is,  dus die is geen problemen m.b.t.  onze masthoogte.

Om 5.00 uur openen de sluisdeuren zich en ligt de wereld van het water voor ons.

We hebben er zin in.

Helaas voor mij poeiert het nog steeds Bf 5 en begin ik al snel katterig te worden.

Mijn eerste (en meestal laatste) dag zeeziekte dient zich helaas aan.

De zon schijnt, Hilco voelt zich kiplekker en zeilt dat het een lieve lust is.

Het ene appeltje dat ik eet geef ik na een paar uur weer terug aan de zee.

Verder gaat alles perfect, want het is gewoon prachtig zeilweer.

Ruim 75% van de tocht is bezeild, zij het met wat extra mijlen omdat Hilco een wat zuidelijkere koers gaat varen voor een betere zeilvoering.

Als mijn maag wat kalmeert, weet ik dat Ramsgate en de kust in zicht zijn.

De marina blijkt bomvol te liggen. Via een piepkleine doorgang wurmen we ons naar binnen en meren als 4e boot af aan een druk ponton waar heel vele andere zeiljachten liggen.

Oventje aan en maaltijd erin. Het smaakt me nog niet echt maar ik haal de schade nog wel in.

 

Het was een zeil-kotsdag.

 

Maandag 19 juli. Ramsgate - Eastbourne.

Op weg naar Eastbourne
Op weg naar Eastbourne

 

 

Rond 9.30 uur weggevaren. Het is zacht en zonnig en de motor moet constant aan.

Niets aan te doen, zo komen we er ook.

Zeilen doe je in Zeeland.... en op zee is er meestal teveel of te weinig wind, dat weten we al lang.

De zon schijnt volop en onze boeken in de E-reader hebben twee gretige lezers gevonden.

Tirza van Arnon Grunberg is uit en De vierde Soera van Bob Mendes blijkt erg spannend.

Na een easy dag varen we om 17.30 uur de sluis bij Eastbourne binnen en tanken 200 liter diesel.

Zo,  we kunnen weer even vooruit met de brandstof.

We kunnen het niet laten en gaan heerlijk Indiaas eten in Restaurant Ganges.

Onze koppies beginnen al vakantietrekjes te vertonen.

 

Het was een rustige dag.

 

Dinsdag 20 juli. Eastbourne - Wight - Cowes.

Cowes, klaar voor de regatta
Cowes, klaar voor de regatta

 

 

Zacht weer en mistig. Met 3 andere boten worden we gesluisd en varen om 7.00 uur naar buiten.

De passage bij Beachy Head is vlekkeloos en de zee is vlak.

Omdat het wat mistig blijft zetten we zo nu en dan de radar bij. Alweer kunnen we lezen.

Om 14.00 uur zien we Wight in de verte liggen en om 16.15 uur varen we de rivier de Medina op, waaraan Cowes ligt.

Cowes midden in de Solent is het zeilparadijs van de Engelsen.

Helaas zijn er weer zeilraces, nu voor de klassieke jachten en liggen de eerste drie marina's bomvol.

Aan de overkant bij marina East Cowes is plaats genoeg en meren we af.

Straks gaan we met de chain ferry naar de overkant om wat te eten en rond te kijken in Cowes.

Rammelend komt de boot aanvaren, die aan kettingen en via tandwielen heen en weert vaart.

We zijn best moe (of lui ?) en eten een lekker zeebaarsje en zeebrasem bij Tonino in Cowes.

Al die buitenlucht hakt erin bij ons stadsies.

De ferry komt aanvaren als we teruglopen en zet ons weer keurig aan de overkant af, waar na een fikse wandeling Pietertje 2 sereen ligt te wachten.

 

Het was een zeilparadijsdag.

Woensdag 21 juli. Cowes - Yarmouth.

Ingang van  Yarmouth haven
Ingang van Yarmouth haven

 

 

We doen het rustig aan vandaag en besluiten wat te gaan zeilen op de Solent en daarna Yarmouth aan te lopen,

Het is prachtig zonnig en er staat een lekker windje.

Oppassen hier, voor je het weet ben je de Needles voorbij en op weg naar de Kanaaleilanden.

Om 14.30 uur meren we af in het prachtige haventje van Yarmouth, waar je alleen met de watertaxi of met je eigen bijboot naar de kant kunt. Genieten hier, zo lekker stil, na alle drukte op de rivier Medina.

Na de maaltijd aan boord zakken we onderuit in het avondzonnetje.

We besluiten om morgen nog een dag te blijven.

 

Het was een onthaastdag.

Donderdag 22 juli. Yarmouth.

Restaurant Forresters of Yarmouth
Restaurant Forresters of Yarmouth

 

 

Uitgeslapen, wasje hangt schoon aan de zeerailing en gelezen.

Als dat geen vakantie is !

Aartslui worden we.

Hilco heeft de bijboot opgepompt en het buitenboordmotortje bevestigd.

Langzaam tuffen we de haven uit, de rivier Yar op. Het is hier prachtig.

Mooie afgekalfde grillige oevers met een wonderlijke plantengroei door de getijden en velden vol paarse bloemen.

Er is verder niemand te zien.

Terug aan boord besluiten we straks in Yarmouth te gaan eten

De generator en de watermaker doen hun werk voor het eerst deze vakantie.

Om 19.00 uur komen we terecht bij "Forresters of Yarmouth".

Zeilers opgelet ....hier moet je zijn !

We zijn gewoon onze neus nagelopen en als het naar fish, chips en oud frituurvet rook hard doorgelopen.

 

Forresters of Yarmouth is gevestigd in een oude botenloods en liefdevol gerestaureerd. Een prachtige hoge ruimte, geen oubollig gedoe, goeie muziek, hele aardige mensen, maar vooral ook heerlijk vers en gezond eten.

De risotto met asperges is perfekt, de sirloin steak is echt rear en van de grootte van het dessert Baileys bread and butter pudding val je bijna uit je zeilschoenen.

Alles is echt heerlijk en voor het drie gangen Early Bird Menu  betaal je 14,50 Pond.

Ook a la carte hebben ze heerlijke dingen.

Hier kan geen barmeal tegenop.

John en Amanda, de eigenaren, zijn bijzonder aardig en je wordt gewoon verwend.

Forresters of Yarmouth kan je vinden in Highstreet en vantevoren bekijken op: www.forrestersbistro.co.uk

 

Het was Baileys bread and butter pudding day.

 

Vrijdag 23 juli. Yarmouth - Alderney.

Aan de mooring in de baai van Alderney
Aan de mooring in de baai van Alderney

 

Om 7.30 uur varen we weg, richting Kanaaleilanden. Heerlijk was het hier.

Zacht, zonnig en wederom weinig wind . Het wordt geheid weer motoren.

Uiteraard zeilen we veel liever, maar hebben we geen keus als we ergens willen komen.

Het is rustig op zee en pas zo'n 15 mijl voor Alderney komt er wat beroepsscheepvaart om ons heen.

Om 16.30 uur pik ik een mooring op in de baai van Alderney en liggen we prinsheerlijk te deinen in de prachtige baai.

De dinghy gaat overboord en we gaan naar de wal om inkopen te doen.

De voorraad begint wat gaten te vertonen en daar hou ik niet zo van.

Heerlijk veel vers fruit, sla, groenten en een scharrelkipje vinden na terugkomst hun plaats in Pietertje 2.

De kip gaat in de oven en met een grote salade is het genieten in onze driesterren kuip, waar we een prachtige volle maan zien opkomen die een deel van de baai goud kleurt.

Lang zitten kletsen over de dingen die ons bezighouden.

 

Het was een dag met een perfekte scharrelkip.

Zaterdag 24 juli Alderney - Guernsey.

De smalle ingang van Beaucette Marina
De smalle ingang van Beaucette Marina

 

 

Zacht, beetje mistig en bewolkt. We moeten zowaar een trui aan, omdat het wat fris is vandaag.

We kunnen pas vanaf 10.30 uur weg, omdat we in de Race van Alderney nu eenmaal stroom mee moeten hebben, om deze goed door te komen.

Na een laat ontbijtje lossen we de mooring en vertrekken.

Het is prima weer voor deze route en de Race van Alderney toont in bescheiden mate de lelijke trekjes waar ze

zo berucht om is onder slechte weersomstandigheden.

Soms een glad oppervlak, soms rare stroomnaden, soms gemene kolkjes en hier en daar piekt er een Eddykuifje om de hoek. We klokken maximaal 10.5 knopen.

De in eerste instantie wat dreigende luchten van vanochtend zijn verdwenen en Hilco verlegd de route om wat langer te kunnen zeilen.

Anders komen we te vroeg aan bij Beaucette Marina op Guernsey.

Beaucette, daar hebben we zin in.

Het piepkleine haventje waar je alleen met hoog water in kunt, via een rotswand waarvan je de opening in eerste instantie niet kunt vinden.

Beaucette, waar de havenmeester soms in zijn bijboot meevaart en je een kontje geeft als je de haakse bocht bij de ingang niet snel genoeg neemt en je de rotswanden op je af ziet komen.

Ondanks dat Hilco de tocht met 2 uur zeilen heeft uitgebreid, komen we iets te vroeg aan en moeten we een van de gele boeitjes op zee oppikken, voordat we naar binnen kunnen.

Er liggen nog twee andere boten te wachten. Na 20 minuten is het zo ver en mogen we - een voor een - naar binnen.

In eerste instantie aan het visitors ponton, maar als ik later de havenmeester Dawn aanspreek krijgen we een mooie box.

Het is hier prachtig, achter de met dynamiet opgeblazen rotswand waardoor deze natuurlijke en minimaal 18 meter diepe havenkom is gevormd. De rotsen zijn volledig begroeid met voornamelijk vetplanten en het voelt of je in een soort zeetuin ligt afgemeerd.

Heerlijk rustig; we hebben geen zin in de drukte van St.Peter Port.

Het restaurant boven bij de haven is gesloten, maar gelukkig is de voorraad meer dan toereikend om een lekkere maaltijd klaar te maken.

Hilco heeft ineens zin om een dag extra te blijven en een auto te huren, wat hij binnen 30 minuten heeft geregeld.

Morgen staat een zilvergrijze KA ter beschikking om het eiland te verkennen.

 

Het was een dag met het eerste Franse woordje.

 

 

Zondag 25 juli Guernsey.

De prachtige omgeving van Beaucette
De prachtige omgeving van Beaucette

 

 

Het vakantiegevoel slaat steeds meer tentakels uit.

Hoe vroeg we ook naar bed gaan, we slapen gewoon heerlijk lang in deze doodstille zeetuin.

Pas tegen 12.00 uur stappen we in de KA en rijden richting St. Peter Port. We vinden het erg rustig daar en vermoeden dat de crisis daar debet aan is.

Veel eethuisjes zijn dicht en alle winkels eveneens. Dat is niet wat wij er ons van herinneren, ook niet op zondag.

Dawn de havenmeester heeft ons wat goeie eetadressen aan de hand gedaan, waar onder een in St. Martin.

Mijn hemel wat zijn die wegen hier angstaanjagend smal en dat links rijden is bijna griezelig met al die rotsmuurtjes langs de wegen; het gaat soms maar net goed.

Na een wirwar van wegjes en wat zoekwerk vinden we "La Bardarie" in St. Martin. Volgens een van de engelse topkoks heeft hij daar de lekkerste verse lobster ooit gegeten. Nu, zondagmiddag, is er echter sunday roast, zo blijkt.

We zien dit al jaren op reklameborden staan, maar hebben ons er nog nooit aan gewaagd. Nu dus wel.

Er zitten allemaal keurige Engelsen binnen, sommige in kostuum en met prachtige rieten zomerhoeden. Genieten !.

De sunday roast is in buffetvorm, waarbij de roast de hoofdmaaltijd vormt.

De voorafjes zijn via selfservice (voornamelijk vis) en daarna spoed je je naar de kok voor de roast naar keuze.

Grote stukken gebraad, waar gretig gebruik van wordt gemaakt. Trouwens veel dikke Engelsen in deze omgeving.

Erbij een Yorkshire pudding (soort broodje in bloempotvorm) en groenten etc. naar keuze.

Smakelijk maar wel heel erg vlezig voor ons.

Meringue van de chef en een kopje espresso toe.

Tot onze verrassing ontmoeten we een van de bestuursleden van Manchester United, die we 7 jaar geleden in Beaucette hebben ontmoet. We hebben toen een erg leuk gesprek gehad met hem en zijn vrouw en waren zeer verbaasd toe hij vertelde dat hij naar alle thuiswedstrijden ging met een helicopter.

Hij woont nog steeds in St. Martin en nodige Hilco toen uit om, als hij zin en tijd had, eens naar zijn huis te kijken.

Daar kon wel het een en ander aan gebeuren en volgens hem was er plenty werk voor architekten op Guernsey.

7 jaar later is hij 2 stents en 4 strokes verder, maar gaat het nu weer prima met hem.

Leuk bijgepraat en hartelijk afscheid genomen. Bijzonder aardige mensen.

 

Ben benieuwd of die KA nog vooruit te branden is met ons erin. Vanavond alleen groene sla vermoed ik zo.

 

Volledig tevreden rijden we terug en dalen weer af naar Pietertje 2.

Het verval is hier heel erg groot en bij laag water voel je je kuiten behoorlijk voor je onderaan de supersteile steigers bent gearriveerd.

 

We relaxen en ik tik het reisverslag van de afgelopen week in een Wordprogramma.

Rechtstreeks werken in de website lukt niet, omdat internet hier enorm traag is en je er constant wordt uitgegooid.

BT-Open biedt ook niet veel soelaas, ondanks dat we daarvoor betaald hebben.

Als we een betere connectie hebben, zetten we alles direkt in de website of we duiken een keer een internetcafe in.

 

Het was sunday roast dag.

Maandag 26 juli. Guernsey - Saint Malo.

De lastige aanloop naar Saint Malo
De lastige aanloop naar Saint Malo

 

 

Om 6.30 uur zijn we klaarwakker. Dat is meestal het geval als we een lange zeiltocht voor de boeg hebben.

Een half uur later varen we weg onder een stralend zonnige hemel.

Buiten klotst het flink en het eerste uur hebben we heel veel stroom tegen en staat de motor vol bij.

Net voorbij Guernsey kunnen de zeilen uit en zeilen we heerlijk verder, uur na uur, op weg naar Bretagne.

Dat is toch veel fijner dan die knorrende motor op de achtergrond.

Alles gaat voorspoedig, maar na een paar uur verdwijnt helaas de zon en wordt het mistig; de truien moeten aan.

 

Tegen 17.00 uur komt het vaste land van Noord Bretagne in zicht.

We hebben even getwijfeld of we via de Scilly eilanden naar La Rochelle in Zuid Bretagne zouden gaan.

Echter de berichten over stormschade in veel havens van Zuid Bretagne, ná de zware storm van februari, hielden ons tegen.

Veel locals daar hebben hun boten moeten verplaatsen naar andere havens, omdat er complete steigers vernield zijn en nog steeds niet zijn hersteld. Men verwacht tot in de herfst hiermee bezig te zijn.

Vandaar..... Saint Malo.

Feitelijk Saint Servain waar Port des Bas-Sablons aan stuurboord van Saint Malo ligt.

Je hebt daar geen lawaai van verkeer en touristen en het ligt aan een oer-zandbaaitje, waar de tijd lijkt stil te hebben gestaan.

Inmiddels is het echt fris, iets wat we niet hadden verwacht hier.

De aanloop naar Saint Malo is erg onrustig qua zee.

Even wennen, al die rotsen om je boot, daar wil je niet op vastlopen.

Er staat inmiddels 6.2 meter water boven de sill, dus we kunnen zonder problemen Port des Bas-Sablons binnenvaren.

In de haven zijn nog twee boxen vrij aan het uiteinde van de steiger, die er niet al te comfortabel uitzien en in een zware deining liggen.

Eenmaal afgemeerd bljkt het mee te vallen; het is inmiddels 18.30 uur "onze tijd".

Na een biertje en nootje gaan we naar de wal. Mooie muziek van Marco Bianchi staat aan.

Totaal andere sfeer dan Engeland of de Engelse eilanden, maar het bevalt ons prima.

 

Het was een dag met een Frans einde.