pietertje2.nl

2011. Scillies -Zuid Bretagne

slow start

Pietertje2 is er klaar voor
Pietertje2 is er klaar voor

Als we aankomen is Hilco niet fit. Griepverschijnselen en keelpijn.

We doen het rustig aan en gaan een paar keer heen en weer naar Zierikzee voor onze inkopen.

Kilo's fruit, vers voedsel, aanvulling van "de ijzeren voorraad" en uiteraard verdwijnen er wat doosjes wijn in het vooronder. Dat scheelt een hoop gesjouw onderweg, maar is feitelijk vooral erg lekker.

Zaterdagavond ouderwets gezellig met Jan en Henny van De Banjer in de Ossehut gegeten.

We besluiten om zondag te vertrekken.

 

Het zou leuk zijn als er in ons "GASTENBOEK"  weer reakties komen van familie en vrienden die ons volgen, zodat we ook weten hoe het met hen gaat  !

zondag 10 en maandag 11 juli; Den Osse -Noordzee - Brighton

Passage No Mans Land bij  het eiland Wight
Passage No Mans Land bij het eiland Wight

Om 10.00 uur varen we weg uit de haven, Uitgezwaaid door Jan en Henny en de buren aan onze steiger.

Het is mooi kalm weer en we hebben er zin in.

De  sluizen naar de Oosterschelde en de Zeelandbrug werken goed mee.

Om 16.00 uur varen we Roompotsluis uit en ligt de Noordzee voor ons.

Bij vertrek ben ik altijd wat nerveus, maar als ik eenmaal de zee zie is dat over.

Ik heb mijn anti-zeeziekte armbandjes om en hoop dat ze helpen. Baat het niet het schaadt ook niet, waarschijnlijk.

De reis voor vannacht is voorbereid met liters thee en andere zaken.

Hopelijk knapt Hilco onderweg wat op, want hij is niet echt fit.

Om 19.00 uur gaat de kant en klaar moussaka de oven in.

Alhoewel gekocht bij de grootgrutter is het helaas geen AH-erlebnis !

De wind en de windrichting werken  niet echt mee en het ziet ernaar uit dat het motorzeilen wordt.

Maar ja, wil je ergens komen, dan zit er soms niets anders op.

Dagen  liggen wachten op wind en goeie wind ligt niet in de aard van de schipper, zoals bekend.

Die blaft trouwens nog steeds als een ouwe zeehond.

Misschien moet ik bij de eerstvolgende apotheek maar op zoek naar codeine, in de hoop dat dat zonder recept lukt

Nu is het vooral thee met veel honing. waarvan we hopen dat het helpt.

Tot bijna 23.00 uur is het licht.

Om 24.00 uur wordt het fris en vochtig en zitten we warm aangekleed in de kuip.

Ik ben nog steeds superfit.

Het is druk met veel voor anker liggende schepen in de waiting area op zee en de schipper manouvreert er perfect tussendoor.

Hilco wil zelf door de shipping lane sturen en daar ben ik wel blij mee.

De drukte daar 's nachts is best spannend.

Daarnaast ben ik wat katterig geworden bij de aantrekkende wind (Bf 5 met wat uitschieters) pal op de kop.

De schipper doet het fantastisch en zeilt mijl na mijl naar de overkant.

Na een frisse nacht wordt het eindelijk weer licht en ontbijt Hilco met een warme beker noodle soup.

Ik hoef nog even niets.

We besluiten door te gaan tot we er genoeg van hebben, passeren Dover en Eastbourne, ronden Beachy Head en besluiten om bij Brighton aan te lopen. Om 17.45 uur zijn we afgemeerd. 

Het is een prachtige eerste afstand en met al dat gemotor moeten we ook brandstof tanken.

We hebben nog zo'n 75 liter in de tank en nog een hele afstand voor de boeg, althans dat is de planning.

Het lukt ons  380 liter diesel te tanken. Oeps....maar daar komen we wel heel erg ver mee als het moet.

We eten bij het ons vertrouwde italiaanse restaurantje.

Na een lekkere salade, mosseltjes en een liederlijk calorierijk toetje, rollen we  in de kooi.

 

Het was een dag van ruim 31 uur.

dinsdag 12 juli. Brighton - Lymington

Aankomst bij Lymington
Aankomst bij Lymington

Om 9.00 uur starten we de motor.

Het wordt een heerlijke relaxte tocht, zo lijkt het, met  BF 5-6 achter. Wat wil een mens nog meer.

Een van de havenmeesters stelt voor dat hij een dag vrijneemt om mee te zeilen..zo'n dag dus.

Het is heerlijk zacht weer en de IPads met bibliotheek worden opengeslagen.

We kunnen lezen, de hele zeilreis.

Enorm genieten van Nicollo Ammaniti's "Ik haal je op, ik neem je mee".

Wat een briljante schrijver met  een vrije geest.

Als een acrobaat tovert hij de meest fantastische personages tevoorschijn

Veel humor ook;  we zijn diep onder de indruk.

Jo Nesbo's thriller "Sneeuwman" is erg spannend en super Noors qua sfeer.

Een van de personages heet Trygve, een bijzondere naam, met voor ons mooie herinneringen.

Een paar jaar geleden was er een jazzconcert in Lantaren-Venster in Rotterdam, met de jonge Noorse jazz musici Trygve Seim en Frode Haltli.

Het was hun eerste concert buiten Noorwegen.

Als twee elfjes uit het grote Noorse bos stonden ze schuchter de sterren van de hemel te spelen en namen totaal overdonderd het applaus in ontvangst.

Een adembenemend concert, waarbij  je de ruimte en de eenzaamheid  van het Noorse landschap voelde.

Inmiddels heeft ECM records een CD "Yeraz" met hen opgenomen. Jazzliefhebbers, kopen als je die tegenkomt !

We zeilen zorgeloos tussen  de twee boeien van de Looe door en zien het eiland Wight  en de bunkers van No Mans Land voor ons opdoemen.

Even voor 18.00 uur meren we af in Lymington, box E12.

Ik draai een ovenschotel in elkaar met restjes groenten (absoluut geen succes) en de 28 dagen gerijpte biefstuk is taai.

Jakkes, ben ik niet gewend van mezelf.

Het zal de overdosis zoute lucht  en de vrijheid wel zijn.

Het kaasplankje maakt veel goed gelukkig.

 

Het was kliekjesdag

woensdag 13 juli Lymington - Weymouth

Haveningang bij Weymouth
Haveningang bij Weymouth

Aangezien we met stroom tegen The  Needles niet voorbij komen, is het wachten op het moment tot de stroom gaat meelopen. Soms moet een mens geduld hebben.

Om 11.00 tuffen we de meander bij Lymington uit.

Het is altijd verbazingwekkend dat de grote ferry naar Wight en de zeilboten in deze nauwe aanloop elkaar kunnen passeren.

Alweer heerlijk weer, maar het is twijfelachtig of we het hele stuk kunnen zeilen.

Om 12,00 uur racen we The Needles met 9 knopen snelheid voorbij. Je kunt het maar gehad hebben.

Vanaf 13.30 uur moet helaas de motor bij, er staat te weinig wind.

We hebben geen zin om erg laat in Weymouth aan te komen.

We willen ook wat relaxen, plus dat we hebben besloten om in ieder geval morgen nog door te zeilen.

In de loop van vrijdag en voor zaterdag en zondag is veel wind voorspeld.

Weymouth is erg leuk, maar je ligt altijd afgemeerd aan andere schepen aan het ponton.

Met veel wind is dat niet  fijn.

Om 17.00 uur meren we - inderdaad aan een andere boot - af in Weymouth.

We wandelen wat rond en ontdekken een heel leuk nieuw wijkje, waarvan we  het bestaan niet afwisten.

Vlakbij de haven eten we heerlijke scallops en een supervers tongetje. Lekker.

Hilco's knapt  inmiddels lekker op en mijn koppie krijgt al kleine vakantietrekjes, d.w.z. bruin met witte rimpeltjes rond mijn ogen van het turen naar de zee.

Volledig ontspannen genieten we na in de kuip.

 

Het was een dag met lekkere lokale visjes.

donderdag 14 juli Weymouth - Dartmouth

Inner race bij Portland Bill.
Inner race bij Portland Bill.

De kaap van Portland Bill komen we zeker met stroom tegen niet voorbij, daar hebben we de nodige ervaring mee.

Pas tegen 12.00 uur kunnen we weg, dus alle tijd om inkopen te gaan doen.

Lekker lamsvlees, mooie groenten, fantastische frambozen en clotted cream. Ik heb zin om te koken.

We varen even na 11.30 uur weg.

Het is fantastisch en zonnig weer met een strakblauwe lucht. We genieten !

Uiteraard zouden we willen zeilen, maar er staat amper wind.

Hilco neemt de inner race bij Portland Bill, vlak onder de kant. Het gaat fantastisch. 

Zo dicht langs de vuurtoren  hebben we nog nooit gezeild.

In de outer race staan  gemene golven en zien we flinke schuimkoppen, plus dat we een van de Nederlandse zeilboten die enige uren voor ons was vertrokken uit Weymouth,  zien terugkomen.

Hopelijk is daar  niets ernstigs aan de hand.

We zijn dan ook heel blij dat Angus, een Schotse zeiler die we jaren geleden hebben ontmoet,  ons vertelde over deze inner race bij Portland Bill.

Onder goede omstandigheden is deze route perfect en het scheelt zeker zo'n 10 mijl qua afstand.

Al motorend vreet Pietertje2  zich door de mijlen heen. De bemanning leest en geniet.

Wat is het hier mooi constateren we wederom, als we de baai van Dartmouth binnenvaren.

De groene heuvels, de pastelkleurige huizen, de bootjes op de Rivier Dart, een ansichtkaart waar je met je zeilboot deel van uitmaakt.

Hilco roept Dart Marina via de marifoon op, maar er blijkt geen box vrij te zijn.

We vinden echter een prachtige plek aan een van de pontons op de rivier en meren af, keurig met de kop op de wind.

Als het gaat waaien liggen we hier prima en met de bijboot naar de wal zal ook wel lukken.

Ik kook heerlijk aan boord (ik ben het gelukkig niet verleerd) en we soezen in het late avondzonnetje in deze prachtige baai.

 

Het was een dag met herinneringen aan Angus.

 

 

vrijdag 15 juli Dartmouth

In de dinghy naar Dartmouth
In de dinghy naar Dartmouth

Relaxed wakker geworden, in het besef dat we hier een paar dagen zullen liggen.

Het is nog zacht en zonnig, maar er tekenen zich wat buien af aan de hemel.

De gribfiles voorspellen ook in de loop van volgende week nog onstabiel weer, we zullen zien.

Na het ontbijt pompt Hilco de bijboot op, zodat deze klaar is om naar de wal te gaan als we daar zin in hebben.

Inmiddels regent het licht, maar laat de wind het voorlopig nog afweten. Houden zo !

Ik ga nu een lekker omeletje bakken.

We rusten lekker uit en het wordt steeds grijzer buiten.

In de digitale NRC lees ik dat het in Nederland echt bar en boos weer is, met enorm veel wind en regen.

Al met al is het hier zo slecht (nog) niet.

Hopelijk staan de potten op het dakterras nog overeind en heeft onze buurvrouw Ria er niet teveel omkijken naar.

 

Zo, ons eerste tochtje met de bijboot zit erop.

Het buitenboordmotortje sputterde in het begin wat tegen, maar liep daarna vlekkeloos.

Mooi zo op de rivier in je eigen bijboot, ondanks de grijze lucht.

De stroom op de rivier viel gelukkig mee; die kan sterk zijn en dan wil je echt dat het motortje het doet.

We drinken een lager biertje in de pub (uiteraard zonder schuimkraag) en eten een lekker vers Dart-scholletje.

Net voor het gaat regenen tuffen  we terug naar Pietertje2.

In de kuip koffie met cognac; Hilco helpt tussendoor een Fransman afmeren aan het ponton. Het is de laatste vrije plek.

Op naar een nieuw boek en straks lekker slapen.

 

Het was een niet-zeildag.

 

zaterdag 16 juli Dartmouth

De avond valt in Dartmouth
De avond valt in Dartmouth

Het is grijs en het regent als we aan het ontbijt zitten.

Kacheltje even aan om de kilte uit de boot te krijgen.

Vannacht is de barometer flink teruggelopen.

We waren al verbaasd dat van de slechte weervoorspellingen nog niets te zien was op de barometer. 

Als het straks droog is gaan we met de bijboot inkopen doen aan de overkant in Dartmouth.

De voorraad vers voedsel moet nodig aangevuld worden.

Een berichtje naar onze vrienden van de koffieclub gestuurd (Rita, Clen en Rien, helaas stond jullie mobiele nummer niet in mijn telefoonlijstje, maar we dachten absoluut  ook aan jullie !).

De barometer zakt nog steeds en inmiddels zijn we terug met een grote tas vers voedsel.

Zo'n tochtje met de rubber bijboot op zo'n prachtige rivier, daar kunnen we echt van genieten.

Qua weer moeten nu de jacks en de laarzen aan en moet je je goed vasthouden vanwege de stroom, golfjes en kolkjes, maar het is veel leuker  dan naar de AH gaan en op een overvolle parkeerplaats je auto zien kwijt te raken.

Ik bedoel maar.

We houden het wel vol zo, dus maak je vooral geen zorgen.

 

Inmiddels voor de tweede keer naar Dartmouth geweest voor een pint in de pub.

Het weer valt eigenlijk heel erg mee.

De temperatuur is lekker en er zijn veel meer zonnige opklaringen dan buien.

Zowel heen als terug tuften we onder een strakblauwe hemel op de Dart; de foto's zullen het bewijzen !

Wel staat op zee een poeier wind, maar hier in de baai liggen we prachtig beschut.

We snappen er eigenlijk niets van, omdat de barometer is teruggelopen van 1020 tot onder de 1000  mbar.

Zouden de schietgebedjes voor een vakantie zonder storm dan echt helpen ?

De eigenaar van het 500 jaar oude Royal Castle Hotel waar we gisteren zo lekker in de pub hebben gegeten, zegt dat dit vaak voorkomt in het microklimaat waarin Dartmouth ligt.

Je ziet het ook aan de bomen en planten in de prachtige tuinen en parken die hier zijn.

Veel tropische planten en palmen die er perfect uitzien en er niet door wind en regen geteisterd bij staan.

Trouwens erg leuk, dat Royal Castel Hotel; een lange geschiedenis, mooi onderhouden en een prachtig uitzicht.

 

Het was een microklimaat dag.

zondag 17 juli. Dartmouth

Weer terug naar Pietertje2
Weer terug naar Pietertje2

Gezond ontbijtje met yoghurt en veel vers fruit achter de rug.

Engelse frambozen en blauwe bessen zijn echt de lekkerste die er zijn; komt waarschijnlijk door de traditie van high tea's , scones en marmelades.

Ik begin nu teveel over voedsel te praten, dus het wordt tijd om wat nuttigs te gaan ondernemen.

Het zou wel eens een heel kort hoofdstukje kunnen worden vandaag.

 

Er komt iemand langs van Dartmouth Harbour; hij vindt het vervelend, maar we moeten weg van het ponton.

De eigenaar van " onze"  ligplek komt vanavond rond 21.00 uur terug; gelukkig hebben we  alle tijd om een andere plek te vinden.

We besluiten uiteindelijk om aan de overkant bij Dartmouth te gaan liggen; daar is nog één plek vrij waar we niet weg hoeven.

Het is even peuteren in z'n achteruit om Pietertje2 achter de brede catamaran ertussen te krijgen,  maar dat is natuurlijk appeltje eitje voor de schipper.

We liggen klem tussen de catamaran en de steiger bij  het veerpontje van Dartmouth en hoeven niet meer in de dinghy over de rivier.

Als we de bijboottripjes missen, gaan we morgen gewoon naar de andere kant om het beroemde tochtje met de stoomtrein langs de Dart te maken.

Die blaast en geeft stoompluimen af bij vertrek, als in de oude filmbeelden.

 

Het was een dag zonder nuttige zaken.

maandag 18 juli. Dartmouth

Aan het Dartmouth ponton waar ook de ferry vertrekt
Aan het Dartmouth ponton waar ook de ferry vertrekt

Jawel, nog steeds Dartmouth.

De gribfiles geven inderdaad een soort van tranendal Manja, Noord-West 5-7 dus nog geen Scilly weer.

Ik heb besloten er een lachtranendal van te maken.

Lekker verwaaid liggen met meer dan 3000 boeken in je IPad,  in een mooie baai en  bij een prachtige plaats.

Wat wil een mens nog meer ?

Straks naar het museum; er is ook een tentoonstelling van 22 kunstenaars uit Devon in Dartmouth en het stoomtreintje

lonkt met grote rookpluimen. 

Count your blessings !

 

Piepklein, maar interessant, dat Dartmouth museum.

Gerund door vrijwilligers, die hun uiterste best doen je zo hartelijk mogelijk te ontvangen.

Het is hier sinds 1086  bevolkt, d.w.z. gestart met een echtpaar, 2 slaven,  6 runderen, 10 geiten en 40 schapen.

Geen slecht begin toch ?

De ontwikkeling is snel gegaan en heeft altijd in het teken van de zee, de rivier,  handel  en  scheepvaart gestaan.

Zowel de eerste als de tweede invasie van de kruisvaarders is hier vandaan vertrokken en de Pilgrim Fathers lagen voor anker in de baai voor hun vertrek naar New England.

Begin  19e eeuw werden hier al zeer luxe villa's aan de rivier gebouwd; de klimatologische omstandigheden waren goed en de baai met haar nauwe ingang gaf veel bescherming

Helaas bestaat de prachtige scheepswerf die hier qua beeld lang heeft gedomineerd niet meer.

 

Zowel in de 1e als in de 2e wereldoorlog is het centrum van Dartmouth zwaar beschadigd en gebombardeerd.

We zagen een interessant en voor ons nieuw gegeven in een film over  de 2e wereldoorlog.

Er lagen heel  veel landingsvaartuigen op de Dart, die in juni 1944 allemaal uitvoeren om de geallieerden te helpen bij de invasie van D-day.  

Totaal 485 stuks landingsvaartuigen, de Dart lag letterlijk "bomvol".

Om die vloot te beschermen, lieten ze grote aantallen ballonnen aan staalkabels opstijgen, gevuld met helium.

Een soort grote zeppelins die als een veld bloemen boven de rivier waaierden.

Prachtig beeld, zou ik zo willen maken !

Als de Duiters duikvluchten en aanvallen boven de rivier uitvoerden, moesten ze permanent uitwijken voor de heliumballonnen aan hun lange staalkabels.

Zodra een vliegtuig een kabel of ballon raakte was het foute (?) boel en meestal afgelopen met de vlucht.

Het schijnt een effectieve en goedkope manier ter bescherming van de vloot te zijn geweest.

 

In een tearoom aardige mensen uit Fowey ontmoet.

Ik ontdekte  dat de uitspraak  Foj is en dat was nieuw voor me.

Hij werkte 20 jaar geleden bij Shell in Vlaardingen; zij is een pittige tengere dame met pretoogjes.

Een mooi echtpaar.

Leuk gekletst  met een lekkere eclair bij de koffie. Zie je, nu doe ik het weer...tijd om te stoppen

 

Het was een dag met veel geschiedenis.