pietertje2.nl

zomer 2018

zaterdag 16 juni Den Osse - Cadzand

Vandaag is het zover.

We moeten nog op gang komen, maar Pietertje 2 is er in ieder geval klaar voor.

Eerst de kuiptafel nog even goed gemonteerd, want die kwam los van de stuurkolom.

Om 9.30 uur varen we weg; het is een beetje fris en grijs weer.

Vanwege de windrichting hebben we besloten niet via de Roompot, maar via het Kanaal van Hansweert en de Westerschelde naar zee te gaan.

We zien wel waar we uitkomen, geen haast.

Even na 11.00 uur zijn we op de Oosterschelde en rond 14.30 varen we op de Westerschelde.

Het is echt enorm druk met beroepsvaart, zo maken we het zelden mee.

De wind blaast inmiddels flink en voor Vlissingen is BF 6 afgegeven.

Wind tegen tij helaas, dus komen er bakken zout water over.

Onderweg passeert de prachtige klipper Stad Amsterdam, wat een mooi statig schip !!

Ondanks de diepe kuilen en overslaande golven besluiten we door te gaan tot Cadzand.

Onder de buiskap is het droog en we zijn nog nooit in deze in 2016 aangelegde haven geweest.

Opgelucht na al dat zout en die grote zeeschepen om ons heen, varen we om 19.30 de haven binnen.

Veel lege boxen, waarvan er veel vooral geschikt zijn voor grote jachten.

We meren af achter een Nederlands jacht aan de passantensteiger, waarvan we later horen dat ze met de reddingsboot zijn binnen gebracht.

Ze waren op weg naar La Coruna, maar hadden ineens geen voortgang meer.

Iets in de schroef dachten ze, maar de hele schroef bleek te zijn verdwenen.

Dikke pech, zo aan het begin van je vakantie. 

Morgen gaan ze naar Breskens omdat ze hier in Cadzand geen kraan hebben om de boot te lichten.

Hopelijk vinden ze snel een passende nieuwe schroef en kunnen ze hun reis vervolgen.

Ik vind het een wat wonderlijke plek, Cadzand, zo solo tussen die prachtige duinen.

Her en der staan een paar flinke strandtenten en er worden grote luxe hotels gebouwd.

Moe en voldaan eten we heerlijk in Hotel Restaurant Noordzee; de garnaalkroketjes zijn hier super !

Vast leuk om daar een paar dagen te logeren, zeker met zo'n geweldige keukenbrigade.

Morgen lassen we een rustdag in.

Teveel wind, die ook nog tegen staat en behoefte aan wat geluier.

 

Het was een zoute dag.

 

 

 

De prachtige klipper Stad Amsterdam.
De prachtige klipper Stad Amsterdam.

zondag 17 juni Cadzand

De wind blaast flink en wij draaien ons lekker nog eens om.

Rustdag. 

Als Hilco de havenmeester gaat betalen krijgen we een box toegewezen.

Daar ligen we beter als vanmiddag de wind weer aantrekt en zeker als de wind wat gaat draaien.

In no time hebben we de boot verlegd en het moet gezegd... veel minder geklots.

We vermaken ons prima en de dag vliegt om.

De duinen zijn hier echt prachtig en je kunt er prima fietsen !

 

Het was een luie zondag dag, met veel wind.

Leuke strandtenten en mooie stranden in Cadzand.
Leuke strandtenten en mooie stranden in Cadzand.

maandag 18 juni Cadzand - Oostende

We zijn vroeg wakker en besluiten eensgezind weer een stukje verder te reizen, voordat rond de middag de vooorspelde BF 5-6  aantrekt en de stroom tegen staat.

Op naar Oostende; we hebben daar zo'n 3.5-  4 uur de tijd voor qua getij.

Om 6.00 uur zijn we buitengaats.

Het is grijs weer en de zee is gelukkig gekalmeerd na al die wind van gisteren.

We motoren richting Oostende en zijn al om  9.45 uur afgemeerd.

Lekker ontbijtje gemaakt en daarna aan de slag met het grootzeil.

Helemaal bovenin zit een kleine zeillat los en die zakt eruit.

Grootzeil laten zakken en het euvel hersteld. Gelukkig liggen we goed voor dit karwei  en is de wind niet te sterk.

Ruim een  half uur later is de klus gepiept en hebben we het plan er weer een mooie dag van te maken.

We vinden een Delhaize voor de boodschappen voor de komende dagen en kopen prachtige verse tongetjes bij de visafslag.

Oostende maakt zich op voor de WK wedstrijd België -Panama.

Veel ingetogener dan dat wij dit in Nederland doen.

Geen versierde straten of grote schermen buiten, maar hier en daar hangt de vlag van de Rode Duivels uit de ramen.

Op de boot horen we de geluiden, gejuich én gemopper,  uit de huizen van de kijkende Belgen.

Na 30 minuten gaan we op zoek naar een kroeg, waar naar de wedstrijd wordt gekeken en die vinden we.

Het is inmiddels 1-0 voor de Belgen en de pintjes smaken goed.

Bij 3-0 houden we het voor gezien.

We hebben trek en komen terecht bij de Fishmarket; een geweldige zaak met prachtige vitrines vol verse vis én een paar koks in de keuken die echt kunnen koken.

Een informele leuke sfeer en met veel plezier gesproken met onze Belgische buurdames die het erg leuk vinden dat wij nu juist dit restaurant hebben gevonden.

We gaan vroeg naar bed, want we vallen om na al die zilte zeelucht.

 

Het was een Belgische dag.

 

De WK-wedstrijd België - Panama in Oostende
De WK-wedstrijd België - Panama in Oostende

dinsdag 19 juni Oostende - Duinkerken

Zacht weer, grijze lucht en een keurig windje 4 bij vertrek.

Vanaf 9.30 uur begint de stroom richting Duinkerken mee te lopen en dat is onze bestemming voor vandaag,

We moeten onszelf echt voorhouden om het rustig aan te doen en soms is dat wennen, maar we vinden het heerlijk om niet zo te jakkeren.

Er vertrekt een heel groot werkschip uit Oostende, de Sea Installer.

Dit schip plaatst enorme windmolens in zee, en zo te zien maar een per keer. 

Wat een gevaarte, indrukwekkend !

Landvasten los en daar gaan we, richting La Douce France.

Via Radio Oostende komen de maritieme berichten door en wordt gewaarschuwd voor schietoefeningen van de Marine, met "onderwaterplons". 

Wat een geweldig woord !!

Hilco maakt bij Oostende een flinke slag naar buiten, waardoor we het goed bezeild hebben.

Met de volgende slag komen we tot vlak voor Nieuwpoort, dus dat pakt heel goed uit.

Bliep zegt de telefoon om 13.55. We zitten in Frans vaarwater.

Mochten wij het niet weten, dan herinnert onze provider ons er wel aan.

Voor we het weten zitten we tussen de rode en groene boeien van de aanloop naar Duinkerken en doeken een mijl voor de havengingang de zeilen op, omdat de wind vol tegen staat.

Om 15.30 liggen we in een prachtige box afgemeerd, aangewezen door de kordate havenmeesteres.

Vanavond gaan de verse tongetjes in de pan, met diverse gegrilde groenten en een aardappeltje.

Zeelucht maakt hongerig.

Ik ben tot op heden niet zeeziek geweest (wel een pilletje ingenomen) en vraag me af of dat nu komt doordat mijn galblaas 7 weken geleden is verwijderd. Ben benieuwd, maar het zou een hele leuke bijkomstigheid zijn !

 

Het was een echte zeildag.

 

 

De Sea Installer met een windmolen op weg naar zee.
De Sea Installer met een windmolen op weg naar zee.

woensdag 20 juni Duinkerken - Boulogne sur Mer

Om 10,00 uur varen we weg.

Wat een vakantietijdstip; dat zal nog wel eens anders zijn in de loop van deze vakantie !

Grijs, niet al te koud en we gaan naar Boulogne, ondanks dat de wind pal tegen staat.

Helaas dus motoren vandaag, maar..... de goeie wind voor onze bestemming komt eraan en dat zeker een dag of 5 achter elkaar. Het luieren komt daarna vanzelf wel, denken we.

Het zonnetje doet een poging door te breken, maar dat lukt niet erg.

Er is maximaal 18 knopen wind voorspeld, maar in het nauw van Calais hebben we uitschieters naar 30 knopen en komen er bakken water over. Hakken en klotsen door het water, dat is het.

Net voor Calais geven twee met ons uit Duinkerken vertrokken schepen het op en draaien om, terug naar Duinkerken.

Wij hebben dat ook wel eens gedaan als het erg tegen zat, zeker toen we nog minder ervaren zeilers waren.

Pietertje 2 vreet zich mijl naar mijl door de zoute golven, geweldig schip !

Een ding zit echt mee, de hele route loopt de stroom in ons voordeel en dat scheelt  extra zorg als we straks om Cap Gris-Nez heen moeten.  

Het is geen grote kaap, maar wel een lastpak; om 14.30 uur zijn we er voorbij.

Allles gaat goed en Boulogne sur Mer komt razendsnel dichterbij.

Om  16.00 uur liggen we in een prima box en zitten aan een lekker biertje, nadat Hilco een van de luchthappers heeft hersteld die niet goed afsloot. Dan houden we het tenminste droog in het toilet.

Straks lekker in de kuip aan de maaltijd en verder zien we wel.

Inmiddels is het donker en kunnen we zowaar Netflix kijken, omdat de internetverbinding hier goed is.

Ben benieuwd hoe het morgen loopt.

De voorspelde BF 5 met uitschieters naar 6 is best pittig, maar de wind gaat naar het Noorden, wat erg gunstig is.

Wel een flinke afstand voor de boeg, Dieppe of Fecamp, ruim 8 óf 11 uur zeilen.

 

Het was een hak- en klotsdag

 

 

Avond in Duinkerken
Avond in Duinkerken

donderdag 21 juni Boulogne sur Mer - Dieppe

Zoals altijd was het een onrustige nacht in Boulogne sur Mer.

Vannacht zijn er enkele Engelse zeilers aangekomen, maar is niemand aan ons afgemeerd, omdat er voldoende boxen vrij waren.

De wind is gelukkig nu wat gaan liggen, want vannacht lagen we aardig te deinen.

Rita en Cees & Pya nog bedankt voor de spam waarschuwing in het gastenboek.

Dit hebben we nog nooit meegemaakt . I

Ik was zo kwaad toen ik al die leuke "bankiers" skipte, dat ik alleen maar hoop dat ik geen vriendenberichten heb verwijderd.

Gelukkig kwam ik jouw naam tegen Rien, toen ben ik gestopt !

Verder is iedereen natuurlijk van harte welkom in het gastenboek,

 

De wind gaat wat liggen dus we wagen het er maar op.

Om 10.00 uur zijn we buitengaats en is het heerlijk zeilen. Wat een verrassing !

De lucht wordt blauwer, de zon kom vol door en langzaam verwijnt de kou vanwege de Noordenwind uit de lucht.

We lezen, doen een dutje en turen naar de einder. Het leven is goed.

Tot  15.30 staat de stroom mee, maar daarna doeken we de zeilen op vanwege het feit dat we amper voortgang meer hebben.

Bij de ingang van Dieppe torent het kerkje hoog boven boven ons uit als we naar binnen varen.

Overal op de kade klink muziek, het is Fete de Musique in Dieppe.

Boven ons ponton galmen de blues het water over.

Een beetje veel, een beetje hard, maar wel lekkere muziek.

We kunnen nog net voor sluitingstijd de boodschappen voor een paar dagen doen, alleen de slager is al gesloten.

Zeebaars dan maar, ook heel lekker.

We gaan bij Restaurant du Port langs en jawel, madame leeft nog !

Elk jaar 5 cm kleiner en haar krakerige heksenstemmetje is er ook niet beter op geworden.

We worden hartelijk begroet en eten als vanouds heerlijk klassiek Frans, met een visje en een stinkend kaasje toe.

Na een flinke wandeling dalen we af naar Pietertje 2.

Inmiddels is het fris geworden.  De muzikanten spelen en wij lezen.

 

Het was een dag met een sauce a la Dieppoise

 

 

 

 

L'Etretat ... prachtig !
L'Etretat ... prachtig !

vrijdag 22 juni Dieppe - Le Havre

Stralend weer, heerlijk !

Vannacht was het flink koud, maar als we aan ons ontbijtje in de kuip zitten, warmt de zon de boel al aardig op.

Er schijn een hittegolf aan te komen, maar voorlopig is het genieten.

Tegen 10.00 uur zijn we op zee.

Het eerste uur kunnen we zeilen, maar dan valt de wind grotendeels weg en moet de motor aan.

Het was voorspeld, maar toch jammer !

Rond de middag staat er zero wind, maar met een goed boek en uitzicht op de mooie kust is er niets aan de hand.

Fecamp latten we liggen.

Net voor Le Havre denderen er 5 Mirages laag over de boot heen. 

Wat een herrie, even is het oorlog op het water. Ik moet denken aan de Syrie en hoe afschuwelijk dat moet zijn.

De boten van de zeilwedstrijd die voor de ingang aan de gang is kunnen we goed ontwijken en kalm tuffen we naar binnen.

Er blijkt een totaal nieuwe haven te zijn aangelegd en we meren om 16.45 uur af aan een royale steiger.

Deze keer zullen we Le Havre eens gaan bekijken.

Dat is er altijd bij ingeschoten als we deze plek op doortocht aandeden en ons laatste avontuur met Knabbel & Babbel van Le Havre in 2009 kwam toch even bovendrijven.

Na een biertje lopen we de stad in en bezoeken als eerste de aan de buitenkant streng uitziende  St. Joseph Kerk, die als een hoog lichtbaken boven de stad troont.

Met de bouw is  in 1951 na het verwoestende bombardement op Le Havre begonnen, door architect Auguste Perret.

Het interieur is adembenemende mooi en de stoere betonnen constructie wordt tot boven in de enorm hoge toren aangelicht  door gekleurde abstracte  vormen in glas.

We boffen dat de zon schijnt, waardoor al die mooie lichtbronnen optimaal zichtbaar zijn.

Onder de indruk lopen we naar buiten en gaan op weg  naar het in 2015 geheel gerestaureerde project Le Volcan van Oscar Niemeyer, wereldberoemd architect van o.a. Brasilia.

Het is een tijdsbeeld, maar nog steeds zo modern en spannend om te zien.

De twee witte amorfe vulkaanvormen en hoe ze met de omgeving zijn verbonden, maken het zo interessant.

Le Petit Vulcan is in gebruik als bibliotheek, maar die is helaas nu gesloten.

Le Grand Vulcan is een jongerenplek, er is een theater, je kunt er wat drinken, mooie waterpartijen en dat allemaal op loopafstand van de haven

Je ziet het… goeie architecten maken een stad en wij worden hier erg gelukkig van !

Terug op de boot eten we laat in de kuip en zitten daar totdat het te fris wordt.

Lekkere kaasjes toe… vive le France.

 

Het was architectendag.

Le Volcan van architect Oscar Niemeyer
Le Volcan van architect Oscar Niemeyer

Zaterdag 23 juni Le Havre - Saint Vaast la Hougue

 

Hoogzomer en zo vroeg in de ochtend al. Heerlijk !

In korte broek en T-shirt varen we tegen 10.00 uur de Seine Baai op.

Geen wind, maar een kniesoor die daar op let !

Er liggen veel schepen op de rede van Le Havre, maar zo'n anderhalf uur later zijn we die allemaal gepasseerd.

In de loop van de middag wordt het was frisser,  licht bewolkt en moeten de truien aan.

Ik draai een wasje, dat inmiddels lekker aan de zeerailing hangt te drogen.

De zee is en blijft prachtig.

Als het goed is kunnen we rond 17.00 uur naar binnen en staat er net voldoende water om de haven binnen te varen.

Altijd enige twijfel bij zo'n strakke calculatie,  maar het klopt,  er staat 2.50 meter en om 17.30 uur zijn we afgemeerd.

Puike schipper mijn Hilco !

We luieren wat en lopen naar het kleine restaurantje bij de haven.

Als we bij het afrekenen zien dat ze de fles wijn niet op de rekening hebben gezet melden we dat en zoent de bediening ons nog net niet bij het weggaan.

Altijd een fijne plek om te eten, simpele kaart, goed eten, vriendelijke bediening en prima prijs.

Als we naar Pietertje 2 teruglopen staat de maan boven Saint Vaast.

Morgen blijven we een dag !

 

Het was wasdag.

 

 

 

 

 

Een plankje  lekkers in St. Vaast
Een plankje lekkers in St. Vaast

zondag 24 juni Saint Vaast La Hougue

Jeetje, wat heb ik weer wonderlijk gedroomd vannacht.

Dat heb ik altijd op de boot; misschien heeft het met de zoute lucht te maken !

Ik was de bootsman van de beroemde portretschilder Plasson, een van de fantastische personages uit het boek "Oceaan van een zee" van Alessandro Barrico.

Die besluit alle portretten te vergeten en wil de rest van zijn leven alleen nog maar de zee schilderen.

Het lukt hem steeds niet, want bij zijn zeer geslaagde protretten begint hij altijd bij de ogen, waarna de rest vanzelf volgt

Maar de zee heeft geen ogen hoe hij ook zoekt..

Elke dag staat hij met zijn ezel en schildersdoek in zee, totdat de vloed zijn borst heeft bereikt en wordt dan opgehaald door een bootsman die hem veilig naar de wal brengt. ZIjn doeken blijven wit.

Ik ben de bootsman en snap het niet.

Vertel hem van Pietertje2 en hoe de zee er steeds anders uitziet.

Gek word ik ervan dat ik hem steeds moet ophalen met alweer een wit doek op de ezel.

Gelukkig word ik wakker van de schipper die een vers broodje is gaan halen bij de bakker en aan boord stapt.

Het is heerlijk warm en na het ontbijt zetten we de bimini op.

We luieren en wandelen naar de La Chapelle des Marins waarvan we altijd onder de indruk.

Een paar jaar geleden verging er nog een schip met 8 bemanningsleden uit Saint Vaast, waarvan 3 uit één familie.

De zee geeft en de zee neemt.

Respect voor al die mensen die mensen die op zee hun dagelijks brood moeten verdienen.

In de kuip moet de mozarella er aan geloven, vergezeld van zo'n enorme mooie, rijpe, frommelige vleestomaat en basilicum uit eigen pluk. De plant krijgt inmiddels al echte zeebenen en doet het goed aan boord.

Pas om 21.30 zitten we aan een lichte maaltijd in de kuip.

Trui aan, maar het is heerlijk om zulke lange dagen buiten te zijn.

 

Het was een kalme dag.

 

Maan boven Saint Vaast La Hougue
Maan boven Saint Vaast La Hougue

maandag 25 juni. Saint Vaast la Hougue - Cherbourg

Vandaag een ode aan de zee, door Rosetta Clissa

Vorige maand kwam haar nieuwe poëziebundel " La luce Riflessa" uit.

Ik heb Rosetta afgelopen februari in Pescara ontmoet, toen ik met  5 italiaanse schilders exposeerde in de tentoonstelling "Magister"  (meesterschap) in het Aurum van Pescara.

Mijn schilderij -  in 2014 opgedragen aan Malala Yousafzai -  staat op de cover van La Luce Riflessa en daar ben ik heel blij mee.

 

La Luce Riflessa ...... Het gereflecteerde licht

 

Vivo al mare.... ik woon aan de zee, door Rosetta Clissa.

 

 

Vivo al mare.

 

Io vivo al mare

dove le onde di blu

cullano il mio cuore,

le conchiglie adornano il mio collo,

la sabbia graffia ogni pezzo di pelle.

Vivo al mare

dove gli squarci dei lampi

illuminato facce di marinai

piene di salsedine.

Vivo la tempesta

come guerriero imperturbabile

fino alla fine della battaglia.

Quando l’ultima onda

mi porta a riva

sono esausta e felice.

Arenata,

ancora al buio, cerco casa.

C’è un pazzo

Che mi invita nel suo castello,

é di sabbia, con stanze grandi.

Mi dice: riposa, io sono luce.

Lo guardo, gli sorrido,

mi sono riconosciuta.

Perché io vivo al mare,

dentro il mare della vita.

 

 

Het was poëzie dag.

For the beauty of Malala (150 x 150 cm) uit 2014
For the beauty of Malala (150 x 150 cm) uit 2014

dinsdag 25 juni. Cherbourg - St.Peter Port / Guernsey

Onder een stralende zon worden we wakker en ontbijten buiten.

De wind is Noord Oost

Naast ons liggen Fransen met hun boot “Sjiek”, die ook in St. Vaast naast ons lagen.

Leuke familie met puberzoon en een jonger broertje..

Ze komen uit Caen en hun thuishaven is Quistreham.

Ik vertel hoe we jaren geleden stomverbaasd waren van de chaos in de sluis van Quistreham,  vanwege het feit dat zoet en zout water zich in deze sluis mengen en veel schippers niet wisten was ze met hun rondtollende boten in het kolkende water moeten doen. Ook wij vonden het een raar fenomeen

Ze moeten daar om lachen, maar beamen dat het best gevaarlijk kan zijn.

Nadat we alle verdedigingsbolwerken van de haven van Cherbourg voorbij zijn, schieten we om 11.30 uur met ruim 12 knopen langs Cap La Hague.

De kaap ligt er vredig bij, zo zien we het graag.

De zeilen kunnen worden gezet en het is fantastisch zeilweer,  4  BF en enorm veel stroom mee.

Voor Alderney klokken we 15 knopen, dat komt zelden voor.

Voor we het weten komt Guernsey in beeld en staat er genoeg water bij het tankstation om diesel te tanken,

Aangezien we toch de Marina nog niet in kunnen, dobberen zo’n klein half uur  in de rondte totdat we aan de beurt zijn. Snel gaat het hier nooit.

Pietertje 2 is dorstig, maar we kunnen weer vooruit, voor het geval er geen wind staat en de motor aan moet.

Daarna afgemeerd aan het wachtponton, totdat er genoeg water staat en de havenmeester ons komt halen.

Boodschappenlijstje ligt klaar en Marks & Spencer is vlakbij, om de voorraad op peil te brengen.

Tijd voor het logboek, in afwachting van de havenmeester

Morgen gaan we op tijd weg.. is het plan.

 

Rond 17.30 uur Engelse tijd geeft de havenmeester een seintje en kunnen we afmeren in de Marina.

Boodschappen gedaan en een lekkere fritto misto gegeten in Dix Neuf.  altijd lekker en een  leuke sfeer met goeie jazz

 

Het was een dag met een vriendelijke Cap la Hague 

Blauw, blauwer, blauwst
Blauw, blauwer, blauwst

woensdag 27 juni St. Peterport / Guernsey - Roscoff / Bretagne

Vandaag maken we de oversteek van Guernsey naar Bretagne.

Bijna 80 mijl, dus een lange dag voor de boeg.

Om 7.45 uur varen we naar buiten, het is bijna hoog water en een prachtige ochtend !

De zon schijnt, kalm water en wij zijn weer eens de enige die uitvaren.

Uren lang voelen we ons alleen op de wereld en komen niemand tegen.

Na een uurtje gaan de zeilen omhoog en zo nu en dan, als de wind wegvalt, zetten we de motor bij.

Tegen half drie kentert het tij.

We zeilen met uitgeboomd voorzeil met de wind achter, dus de bulletalie is gezet om klapgijpen te voorkomen

Al met al valt het niet tegen. Wel is het behoorlijk mistig zo nu en dan.

Na Perros Guirec en Ploumanach trekt de wind aan tot een BF 5 en is het zo nu en dan knap knobbelig op zee, maar....Roscoff komt steeds dichterbij.

Deze NO wind staat er zelden als je naar het Westen gaat, dus daar willen we graag gebruik van maken.

Zo'n cadeautje van moeder natuur moet je nooit afslaan als zeiler.

Het luieren komt nog wel op de terugweg en dan doen we zeker ook Ploumanach aan.

Hotsend en klotsend met een koude wind bereiken we Roscoff en bind ik de landvasten en stootwillen aan in de beroepshaven.

Eenmaal om de hoek  van de Marina stroomt het enorm, dus een goede voorbereiding is het halve werk,

Na wat zoekwerk vinden we een vrije  box waaraan het goed toeven is.

Het is best druk in de havens tot nu toe, vinden we !

Hilco ruimt de boel op en na een uurtje eten we relaxed binnen, ribeye, groenten en aardappeltjes uit de oven.

De fles wijn van Manuel smaakt heerlijk en na wat internetgetob en leesplezier is het snel donker.

 

Het was een lange dag

Een prachtige ochtend als we langs Castle Cornet bij St. Peter Port wegvaren
Een prachtige ochtend als we langs Castle Cornet bij St. Peter Port wegvaren

donderdag 28 juni. Roscoff - L'Aber Wrac'h

Zowaar, het is grijs als we wakker worden en we missen de zon nu al.

Na de lange dag van gisteren, vandaag een kortere afstand.

Enerzijds omdat we daar zin in hebben, maar vooral omdat tegen de middag het tij keert en dat net voor dat we bij  Chenal du Four zijn en daar willen we zeker geen wind tegen tij hebben.

Te gevaarlijk en heel erg vervelend.

Hilco bereid alvast  de spieboom voor, zodat straks op open water de werkzaamheden aan dek minimaal zijn.

De wind staat nog steeds achter dus het voorzeil uitbomen bevalt ons heel goed en voorkomt veel getuitel van Pietertje 2.

Om 8.30 zijn we weer op zee. Koud !

We vorderen prima, maar het is erg mistig.

Vervelend met de eerste Bretonse rotsen om ons heen !

Je ziet ze op de kaart, maar als ze ineens voor je opdoemen schrik je toch.

De wind trekt aan tot 22 knopen, als we in het ruige rotsgebied voor de ingang naar L’Aber Wrac’h zijn.

De zeilen hebben we inmiddels opgedoekt

We “sluipen” door de enorme rotspartijen bij de ingang, prachtig maar heel erg opletten geblazen, zeker met mist.

De wind poeiert nu echt, maar gelukkig vinden we de laatste plek aan de binnenkant van het visitors ponton.

We worden geholpen met afmeren, want er staat een rotwind en je kun hier geen kant op vanwege de sterke stroming.

Pfft.  gelukkig,  Kop op de wind, het is een prima plek. Het is inmiddels 13.00 uur

Met wat charcuterie en een pasta als hoofdgerecht lunchen we in de zon in de kuip.

De mist is helemaal opgetrokken.

Twee uur later helpen we een schip aan ons afmeren.

De bemanning ziet er verwilderd uit vanwege de stormachtige  wind en de mist waarin zij ook zaten.

Ze zijn stomverbaasd dat hier de zon schijnt.

We zien ze de eerste uren niet meer terug aan boord.

Het is een prachtige avond als de zon tussen de rotsen verdwijnt

 

Het was een mistige dag.

 

 

L'Aber Wrac'h
L'Aber Wrac'h

vrijdag 29 juni. L' Aber Wrac'h - Brest

Gelukkig is de mist opgetrokken. Het is zonnig, nog wat fris en er staat een BF 4.

We kloppen de buren wakker, melden dat we vertrekken en de trossen gaan los om 7.30 uur.

De omgeving hier is prachtig, maar we willen nog even van de NO wind gebruik maken om verder naar het Westen te gaan.

We zeilen lekker met de stroom mee en voor we het weten zitten we in Chenal du Four, waar we zonder gedoe doorheen komen. Altijd weer fijn als je zo'n lastpak voorbij bent.

Verkeerde wind of verkeerd tij en je bent de klos.

Ik denk dat het naastgelegen Chenal de la Helle en Plateau de la Helle niet voor niets zo heten.

Een gewaarschuwd mens telt voor twee !

We komen op ons plan om Camaret aan te doen terug en besluiten voor Brest.

Inmiddels staat er een BF 5, we zijn nog nooit in Brest geweest en in Camaret lig je niet echt beschermd tegen de wind.

Brest is een uurtje verder;  inmiddels staat de motor bij nadat om 12.00 uur het tij is gekeerd.

We hebben besloten voor Marina du Chateau en niet voor Port du Moulin Blanc.

De eerste haven is vrij nieuw en in de tweede lig je behoorlijk onbeschut.

De Rade de Brest is prachtig en veel groter dan we dachten; hier kan je je in de weekends ook prima zeilen zonder de zee op te moeten.

Even lijkt het of er amper plaats is als we Marina du Chateau binnen varen, maar we vinden een vrije box en zijn om 14.00 uur afgemeerd.

Binnen no time staat er een lekkere salade in de kuip en lunchen we onder de bimini.

Het is warm en we zijn moe. 

Omdat we nog niets van Brest hebben gezien, besluiten we om op zijn minst een dag extra te blijven.

's Avonds halen we nog net de kade met de vele restaurantjes en het voelt goed als we naar Pietertje 2 teruglopen dat we morgen nog een dag blijven.

 

Het was aankomst in Brest dag.

 

 

 

In de Rade de Brest
In de Rade de Brest

zaterdag 30 juni. Brest

Het is prachtig weer, wat zijn we bofkonten.

Heel relaxed een ontbijtje en daarna met buslijn 4 naar het centrum voor de boodschappen.

De bus rijdt zo'n 4 keer per uur en lopend heuvel op en af met volle boodschappentassen is echt niet fijn.

Brest is een verrassing en een verademing.

Waarom weet ik niet, maar we hadden een veel industriëlere stad verwacht.

Het centrum heeft enorme brede autovrije straten,  waar alleen de metro rijdt.

De stad is onrustig en we komen er achter dat Frankrijk vanmiddag tegen Argentinië speelt.

Moeders staan bij de bushalte Franse vlaggetjes op kinderwangen te tekenen en de stad maakt zich op voor de WK-wedstrijd.

De wedstrijd begint om 16.00 uur en we besluiten bij cafe L'Annexe de la Base naar de wedstrijd te gaan kijken.

Voor we het weten staan we uit volle borst de Marseillaise mee te hummen.

Helaas kom ik qua tekst niet verder dan "Allons enfants de la patrie" en iets van "liberté, liberté cherie", maar dat mag de pret niet drukken.

De sfeer is fantastisch en de spanning stijgt tot ongekende hoogte, na de door Frankrijk benutte penalty en het gelijkspel na de rust,

Bij elke wissel klappen ze hier, grappig.

Het gejuich van honderden mensen dendert door de haven als Frankrijk uiteindelijk de wedstrijd wint.

Binnen 5 minuten stapt iedereen weer op; bijna niemand blijft hangen of doorzakken, ook bijzonder.

s' Avonds eten we een heerlijk menuutje aan de wal, met oesters, een visje en tiramisu, ja ja, oh jee oh jee.

Het is een prachtige avond en het blijft bijna tot 23.00 uur licht. Genieten !

We besluiten voor nog een extra dag Brest

 

Het was een dag met de Marseillaise.

 

 

 

 

 

 

Marina du Chateau in Brest
Marina du Chateau in Brest

zondag 1 juli. Brest

Om 9.00 uur is het al hoog zomer in Brest.

Onder de bimini met wat yoghurt en vers fruit .... wat is zo'n afdakje boven je hoofd toch geweldig als het warm en zonnig is.

Hilco poetst de boot, ik kuis  binnen het een en ander en werk het logboek bij.

We hebben plannen, maar in hoeverre we daar aan toe zullen komen, geen idee.

Nou, onze plannen bleken vakantieplannen.

Liederlijk lui, maar soms billenknijpend van spanning kijken we Formule 1 en zijn supertrots dat Max Verstappen de race in Oostenrijk wint.

Een welbestede zondagmiddag dus !

’s Avonds voor een hapje naar de kade, waar de rust is weergekeerd en er een mediterrane sfeer heerst.

 

Het was een dag met het Wilhelmus.

 

Vrij als de vogels, zo voelt het !
Vrij als de vogels, zo voelt het !

maandag 2 juli. Brest - Concarneau.

Donder, bliksem en stortregen.  Ook dat kan hier.

De voorspellingen waren duidelijk, vandaag meer dan 70% kans op veel regen en onweer.

Er staat amper wind, dus we vertrekken.

We zitten droog onder de kap en met weinig wind moet de passage van de Raz de Seine ook geen probleem zijn.

Om 8.00 uur varen we weg, regenpakken en laarzen aan.

Eerlijk gezegd vind ik al die bliksem op dit grote water niet echt fijn en een paar keer kijken we elkaar wat somber aan, denkend aan de aantrekkingskracht van onze hoge mast onder deze omstandigheden.

Een uur later passeren we Camaret en nog een uur later is het onweer gelukkig voorbij.

Maar het regent, regent en regent.

We hadden gehoopt dat al die buien zich aan land zouden ontladen, wat vaak voorkomt, maar we moeten eraan geloven. 

De hele dag is het grijs en nat, maar we vorderen goed.

Even na 11.00 uur varen we de Raz de Seine in, die zich keurig gedraagt met deze windstilte en stroom mee.

Tegen 17.15 zitten we net voor Concarneau en varen twee piepjonge havenmeestermeisjes ons tegemoet.

Follow us please !

Er is geen box vrij en ze willen ons achter een schip aan het ponton laten afmeren.

We zien direkt dat die plek veel te kort is en volop in de deining van de buitenhaven ligt.

De meisjes toveren een rolmaat te voorschijn, rennen over de kade .... pas de problème !

Komische taferelen waar we niet echt blij van worden.

We zien het niet zitten en Hilco maakt aanstalten om te vertrekken, maar onze redding komt naar buiten varen !

Een Franse boot vertrekt van een plek waar wij ook mogen liggen.

Ik vraag naar hun diepgang en we constateren dat het zou moeten gaan.

De havenmeestermeisjes zeggen dat we daar te breed voor zijn, maar mijn timmermansoog zegt van niet.

Zonder problemen manouvreert Hilco de boot in de box; het past, iedereen blij.

Natte pakken uit en een warme douche, heerlijk.

Ik kook met het schuifluik open, want het is benauwd en vochtig buiten.

De regen komt met bakken naar beneden als mijn asperges, champignons, gekarameliseerde rode ui en aardappeltjes klaar zijn.

Stukje vlees even in de pan en plop zegt de kurk.

We hebben het naar onze zin en zijn 73 mijl verder.

 

Het was een hele natte dag  

  

Donder, bliksem en stortregen als we uit Brest vertrekken
Donder, bliksem en stortregen als we uit Brest vertrekken

Dinsdag 3 juli. Concarneau.

Het regent en het is grijs buiten. Lekker nog een keer omdraaien in de kooi.

We hebben niet veel zin in nog zo'n natte dag op zee en blijven dus in Concarneau.

Mooie stad met veel verleden.

Hopelijk wordt het droog in de loop van de dag, maar om 14.00 uur komt de regen nog met bakken naar beneden.

Zitten jullie daar in Rotjeknor of in den Osse  lekker onze berichtjes in de stralende zon te lezen ?

We hebben nog steeds een gastenboek .... en sommige zeelieden zijn watjes en houden van berichtjes van vrienden, zeker als het zo hard regent.

Tegen half vijf is het eindelijk droog, maar staat er wel een flinke wind

We reppen ons naar de Carrefour om de voorraden aan te vullen, de watertank wordt volgetankt en Hilco repareert een navigatielicht dat het niet doet.

Ook hebben we een nieuw brandstof tankje voor de dinghy aangeschaft en volgetankt.

Dat was dit voorjaar ineens ut de ankerbak verdwenen en we hebben geen idee wat en hoe

Met de ankergebieden in het vooruitzicht hebben we dat zeker nodig.

Lekker gekookt  met verse zalm, een gestoomd aardappeltje en witlofsalade. Kaasjes en mango met perzik toe.

Volgens mij  is de bedenker van de schijf van 5 geheel tevreden. Wij zijn het zeker.

Inmiddels is de wind gaan liggen en is het nog steeds droog.

Morgen zou het beter weer moeten zijn, maar we wachten het even af.

 

Het was wederom een zeer natte dag.

De ongenaakbare Raz de Seine, gelukkig met stroom mee en weinig wind.
De ongenaakbare Raz de Seine, gelukkig met stroom mee en weinig wind.

woensdag 4 juli. Concarneau - Belle Ile

Om 8.30 vertrekken we. 

Grijs weer, met een sprikkeltje regen. Na een kwartier staan de zeilen,  is het droog en komen de eerste strepen blauw aan de lucht. 

Goed zeilweer en prima wind, maar er staan flinke golven half achter en ik verdwijn wat katterig naar beneden om erger te voorkomen.

Om 12.00 uur is de zon helemaal terug, wat heerlijk na die paar dagen regen. Ik ben weer helemaal bij.

Als we Belle Ile in de verte zien liggen is het nog een goed uur zeilen en om 15.00 uur zijn we aan die ene mooring aan de buitenkant van  de baai van Sauzon belegd. Wel even wennen hoe het moet,  zo’n moorring aanhaken, maar na een misser van mijn kant liggen we als een huis.

Hilco pompt de bijboot op en we plaatsen het buitenboord motortje. 

Tussen alle boten door tuffen we naar Sauzon, wat is het hier toch prachtig.

We eten heerlijk bij  Le Cale en Hilco verwent zichzelf met een bordje prachtige Girardeaux oesters.

De eigenaar is wat molliger geworden en zijn grote karakteristieke hoofd zit nog meer vastgeklonken aan zijn romp. Vriendelijke man en perfecte gastheer.

Naast ons zit een vader met dochter uit Plymouth. We kletsen gezellig over van alles, Zijn boot ligt hier vlakbij op het vaste land en zijn vrouw komt alleen maar over voor het lekkere eten in Frankrijk en wil geen mijl zeilen.

Tegen het donker stappen we in de bijboot en varen weer terug naar Pietertje 2, die klotsend in een stevige deining op ons ligt te wachten.

 

Het was een dag op een mooi eiland.

Pietertje2 ligt voor anker bij het grote rotsblok in de baai van Sauzon
Pietertje2 ligt voor anker bij het grote rotsblok in de baai van Sauzon

Donderdag 5 juli. Belle Ile - Ile d'Yeu

Na een ware  klotsnacht met aardig wat wind, varen we even na 8.00 uur weg. Een pikdonkere lucht op de achtergrond. Als we de regenzone op zee zien naderen gaan de zeilpakken aan en barst er een flinke bui los.

Gelukkig is het niet koud en klaart het langzaam op. De dreigende buien blijven nog een paar uur hangen, maar de zon wint steeds meer terrein.

We komen de eerste school dolfijnen tegen. 

Een stuk of 7, die razend snel langs de boot dansen

Wat is dat toch mooi !

Vanaf 10.30 is het fantastisch  bezeild en  zijn de wolken grotendeels van de lucht.

De wind piekt naar ruim 20 knopen en we naderen heel snel Ile d'Yeu.

Precies met laag water varen we aarzelend de haven binnen,  wat hier best  spannend is. 

Het zou net moeten kunnen… en het kan !

Om 16.15 zijn we aan ponton A afgemeerd en maken kennis met onze achterburen, Jaap en Anneke uit Enkhuizen.

We zijn lui en besluiten een paar dagen te blijven.

Snack Martin bestaat nog steeds en de kordate, heel vriendelijke eigenaresse runt haar eethuisje wederom met strakke hand. 

Verder is alles hetzelfde 

De bankbreedte is nog steeds 15 cm, het is er nog steeds druk en we moeten een half uurtje wachten voordat er een tafel vrij is.

Als we aan een pastis in de dichtstbijzijnde bar zitten regent het even keihard, maar daarna trekt de lucht open. Het is nog niet het goede seizoen voor de  Patagos van het eiland, maar de mosselen zijn ook heerlijk en de ijsjes buitenproportioneel groot.

 

Het was een dag op een ander eiland.

Het uitzicht bij Port de La Meule
Het uitzicht bij Port de La Meule

vrijdag 6 juli. Ile d'Yeu

Prachtig weer !

Aan de overkant komt er een grote box vrij en we verkassen snel. 

Met het weekend voor de boeg zou het erg druk aan het ponton kunnen worden en dan is een vrije box echt een luxe. 

Het blijken er zelfs twee te zijn en Hilco waarschuwt Jaap en Anneke. Die liggen op goeie wind liggen te wachten om door te gaan naar Spanje en vervolgens Portugal, waar ze de boot willen laten liggen om het volgende seizoen in Portugal te kunnen rondkijken

Ook zij kiezen voor de box, omdat je dan altijd weg kunt, zonder je buren lastig te moeten vallen.

Na het ontbijt is het tijd om het teakdek in de Semco te zetten, aldus mijn Master and Commander.

Nee hoor, dat is flauw van me. 

Voor ons vertrek zijn we daar niet aan toegekomen en het is tijd voor een onderhoudsbeurt. 

We scharrelen een paar uur met een schuurblokje over het dek en Hilco spoelt de boel schoon.

Na de lunch is het teak droog en moeten onze knieën er wederom aan geloven. 

Ruim twee uur later ziet het dek er weer fantastisch uit.

Alle Fransen uit de haven kijken naar de WK wedstrijd Frankrijk -Uruguay.

Aan het gejuich op de kade horen we dat het goed gaat en Frankrijk blijkt  met 2-0 gewonnen te hebben en is door naar de halve finale,

Toeters, bier  en champagne, dat moet gevierd worden !

We hebben de wedstrijd gemist, maar ons teakdek kan er de rest van het seizoen weer tegen.

Pfft.  wat een warme klus.

Relaxed aan boord gekookt en veel gelezen.

Helaas is mijn computer vastgelopen en ben ik al dagen aan het proberen  om de boel aan de  gang te krijgen.

Nu ben ik de achterstand van de afgelopen dagen aan het bijwerken op Hilco’s computer. Erg vervelend en lastig

 

Het was een klusdag.

Een van de prachtige baaitjes op Ile d'Yeu
Een van de prachtige baaitjes op Ile d'Yeu

Zaterdag 7 juli. Ile d'Yeu

Zomer, zomer, zomer.

We gaan op zoek naar een paar elektrische fietsen voor een dagje eiland . Het weer kan niet beter en op het tweede adres zijn er twee prima Batavus fietsen - met turbo knop - beschikbaar.

Na met de fiets de boodschappen te hebben gedaan, want dat scheelt veel gesjouw, vertrekken we. 

Beschermingsfaktor 30 aangebracht en zonnepetjes mee.

Wat is het toch mooi hier… 

We fietsen richting Pointe du But en kijken onze ogen uit.

Er wordt gezwommen in de Atlantische Oceaan, maar er zijn maar een paar mensen op de prachtige strandjes tussen de rotsen. 

Het water is helder, de lucht is blauw, het eiland is nog groen en geurt naar allerlei bloemen en op het ruisen van de golven na is het stil. Paradijs !

Bij Port de La Meule eten we een vissalade bij Le Vagabond, het enige restaurantje wat je onderweg tegenkomt. Het leven is goed.

Het is nu de derde keer dat we dit zeilgebied in de Atlantic aandoen.

Het is belachelijk ver weg met een zeilboot, maar zo de moeite waard. 

Ile d'Yeu is het enige eiland waarvan we ook nu weer zeggen dat een huisje huren of hebben helemaal geen slecht idee is. Gezien de prijzen blijft het daar waarschijnlijk bij, maar toch. Mooi is het.

Via  La Croix en Pointe des Corbeaux fietsen we aan de andere kant van het eiland  weer terug naar de haven van Joinville en leveren  aan het einde van de middag bekaf de fietsen weer in.

Jaap en Anneke willen ’s avonds ook naar Snack Martin en stellen voor om met z’n vieren te gaan. 

Zo gedaan; de wachttijd blijkt maar 15 minuten en we  kijken nog wat rond in de kleine straatjes van Joinville.

Het eten is zoals altijd eenvoudig, supervers en heerlijk en we hebben volop te bepraten.

Wij hebben besloten morgen heel vroeg te vertrekken, omdat we qua waterstand moeten kiezen om aan het begin van de middag of rond middernacht aan te komen in de buurt van La Rochelle.  

Kiezen op elkaar, verstand gebruiken en vroeg op dus.

Jaap en Anneke vertrekken morgen rond de middag richting Gyon, waar ze de volgende dag voor donker aan zullen komen.

Hartelijk nemen we afscheid en wensen ze een behouden vaart toe.

 

Het was een fietsdag.

 

 

De heerlijke patagos van Ile d'Yeu
De heerlijke patagos van Ile d'Yeu

zondag 8 juli. Ile d'Yeu - ile de Ré

4.10  staan we op.

Pikdonker buiten, gelukkig helder en een mooi maansikkeltje aan de hemel.

Als de pot thee klaar, lossen we de landvasten en varen om 4.30 weg met genoeg water om over de ondiepte voor Ile D'Yeu  weg te komen.

Er staat een kalme windje en het is niet koud.

Ik ga nog even naar beneden om wat slaap in te halen en Hilco vaart de ochtend tegemoet, terwijl hij prachtige foto’s van de zonsopgang maakt.

Het wordt een stralende dag en rond 8.00 uur zitten we aan een gezond yoghurtje met vers fruit.

We vorderen goed en komen om 10.00 uur in een gebied met veel vissersboten, die druk aan het netten zijn.

Het is warm als even na 11.00 uur de zandstranden van Ile de Ré in beeld komen.

Vanaf 12.00 uur staat er genoeg water, opent de sluis en kunnen we bij Saint Martin naar binnen.

Een havenmeester vaart ons tegemoet en de andere wacht ons boven aan de kade op, terwijl hij ons een welkom toeroept.

Het wonder geschiedt er is een box vrij op Saint Martin !

Zo luxe hebben we het nog nooit gehad. Het ligt meestal bomvol hier. 

Fijn dat we wat eerder uit Nederland vertrokken zijn en het hoogseizoen nog niet is begonnen.

12.45 uur zijn we afgemeerd, dik tevreden en blij dat we in het pikdonker zijn vertrokken.

Na een salade halen we transpirerend de gemiste slaap in, met alle luiken en ramen wijdopen.

Maar goed,  we wilden zomer en we hebben zomer !

De rest van de dag doen we het  kalm aan en genieten van het ongelofelijk mooie haventje midden in Saint Martin.

Niet te druk en geen lawaai.
Een kabbelende zondag met keuvelende mensen, totdat  het langzaam donker wordt en de lampen  de mooie binnenstad aanlichten.

 

Het was een lange dag.

 

Zonsopgang op weg naar Ile de Ré
Zonsopgang op weg naar Ile de Ré

Maandag 9 juli. Ile de Ré

Prachtig weer.

Heerlijk geslapen, met zo nu en dan een zilt zeebriesje in de kooi.

We halen de boodschappen bij de grote overdekte versmarkt van Saint Martin. 

Wat jammer dat onze eigen mooie Rotterdamse Markthal niet zo'n aanbod heeft.

Een diverser vers aanbod tegen normale prijzen zou zeker meer omzet genereren.

De zaterdagmarkt is een te grote concurrent, denk ik.

Maar goed, het gebouw is een geweldige architectonische aanwinst voor de stad en trekt veel bezoekers.

’s Avonds lekker simpel aan boord gekookt. 

Door het geluier en de warmte zijn we niet echt hongerig !

 

Het was een vakantiedag.

Uitzicht vanaf Pietertje2 op de binnenstad van Saint Martin
Uitzicht vanaf Pietertje2 op de binnenstad van Saint Martin

Dinsdag 10 juli. Saint Martin de Ré

Tropisch warm en geen wind.

Ons besluit om te gaan fietsen laten we vallen. 

Met dit weer moet je vooral in de schaduw blijven en je kalm houden.

Kortom, we bezoeken de prachtige kathedraal, dwalen door de straatjes, kopen een shirtje en een rokje en gedragen ons als echte toeristen.

Vanavond speelt Frankrijk de halve finale tegen België.

De restaurants hangen de vlaggen al uit  en in de bars komen de TV-schermen tevoorschijn.

Ik heb prachtige grote garnalen voor de lunch gekocht. Met een salade Nicoise vooraf, wat gegrilde groenten en een knisperig stokbroodje eten we in onze 4 sterren kuip. 

Aan andere dingen komen we vandaag niet toe.

Vakantie houden val niet mee !

Een half uur voor aanvang van de wedstrijd lopen we naar restaurant De Skipper, waar voetbal wordt gekeken. 

We krijgen het allerlaatste beschikbare tafeltje.  

Als de Marseillaise klinkt, zingt de bediening met blauw-wit-rode pruiken en de Franse vlag op hun wangen uit volle borst mee, maar….  ze vergeten hun klanten niet .

Het is leuk en spannend om een lekker zeebaarsje te eten en voetbal te kijken.

Naast ons is een groep Belgen neergestreken met de nationale vlag op tafel. 

Ze maken veel kabaal en de Fransen kijken zo nu en dan wat verstoord op.  

Iets verderop aan de kade is blijkbaar een snellere internetverbinding en golft een hels kabaal onze kant op. Daar is een doelpunt gevallen en wij hebben nog niets gezien.

Iedereen springt op en jawel, Frankrijk heeft gescoord, nu gaan ze er pas echt in geloven.

Het is spannend totdat het eindsignaal klinkt, 

Op deze manier beleven wij het WK ook !

Door overvloedig drankgebruik van een groepje jongeren aan de overkant van de kade waar we liggen wordt het minder leuk. Ze maken een pestherrie en klimmen naar beneden om vervolgens via een zeilboot waarvan de eigenaar niet aan boord is in de haven te duiken.

Een landvast los, stootwillen op de steigers en veel gelal.

Gelukkig ontnuchtert het koude water en even na middernacht is de rust bijna weergekeerd,

 

Het was halve finale dag.

De kathedraal van Saint Martin de Ré
De kathedraal van Saint Martin de Ré

Woensdag 11 juli. Saint Martin de Ré - Ile d'Oléron

Heerlijk geslapen.

Het is wat afgekoeld en er staat een lekker windje.

Boodschappen gedaan in de markthal, wat altijd een feestje is.

Vandaag gaan we een eiland en 17 mijl verder

We varen weg als de sluis opent  om 13.30 uur en halen Ile d’Oleron op tijd en voordat er te weinig water staat om het eiland  te kunnen aanlopen.

Splash…. als een tweede plons volgt zien we een enorme dolfijn tot boven de zeerailing uitspringen. 

Nog nooit gezien.

Voor we het goed en wel realiseren springt nummer twee omhoog en het is een gebruis van jewelst rond Pietertje 2.

Ik vlieg naar beneden voor de camera, maar het lukt me nog net om de laatste landing vast te leggen.

Na 5 sprongen zijn ze weg 

Wat een mooie, gezonde en fantastische 2 meter lange dieren

En dat op maar op 8 meter water in de ondiepte bij Saint Martin. 

We hadden geen idee dat daar zulke grote dolfijnen konden zwemmen

Opgetogen koersen we naar de lange brug die la Rochelle met Ile de Ré verbindt. 

Spannend om eronder door te varen en omhoog te kijken naar de enorme peilers.

Om 16.30 uur meren we af aan de bezoekerssteiger in de haven van Saint-Denis.

Achterin, onder de kade. Warm hier.

Morgenochtend als er ongetwijfeld weer boten vertrekken kijken we uit naar een andere plek.

Op de kade is één bar waar je kunt eten en we de  WK-wedstrijd Engeland-Kroatië  kunnen zien.

Met 4 steeds somber kijkende Engelsen en verder alleen maar Fransen eten we een hapje en vinden dat Kroatië terecht wint.

De Fransen zijn er niet het blij mee en maken zich, terecht, zorgen over de finale.

 

Het was een dag met dolfijnen.

 

Alleen de laatste grote plons is vastgelegd.
Alleen de laatste grote plons is vastgelegd.

donderdag 12 juli. Ile d'Oléron

Er is  net een prachtige plaats vrij gekomen aan het begin van het ponton, met uitzicht op de baai van Saint-Denis.

De havenmeester stemt in dat we verkassen en met z’n drieën verplaatsen we handmatig de boot. 

Prachtig fietsweer. 

We scoren twee prima fietsen en gaan op stap.

Via het strand naar het droogvallende haventje van Le Douet en daarna  langs de zoutpannen kruisen we het eiland binnendoor, richting Saint-Georges. 

Veel mooie witte reigers fourageren in het bremzoute water van de zoutpannen.

Zo mooi ! 

Zee, zoutpannen, prachtige stranden,  rotsen, wijngaarden, vlinders, vogels en weinig mensen. 

Als je je hier niet kunt ontspannen lukt het nergens.

Het kleine eethuisje in Saint George bestaat nog steeds en we komen bij van de warmte met een lekkere salade, veel water en een glas wijn.

Ile d’Oléron  heeft een  eigen lekkere  witte wijn en ook een rosé.

Loom terug op de fiets en blij met de turboknop, leveren we de fietsen in en reserveren ze gelijk  ook voor morgen.

’s Avonds,  als de ingang van de haven tot kniehoogte droogvalt,  zien we iemand met een  pikhaak in het water prikkend om de diepte te peilen, steeds rondjes lopen.

We maken ons zorgen, en zijn niet de enigen zo blijkt.

De mevrouw geeft niet aan dat er problemen zijn, maar we zijn blij dat ze tegen de tijd dat het donker wordt veilig de kant bereikt.

Misschien  een vorm van “wadlopen” ?

 

Het was een eiland dag.

Onze haveningang bij eb en laagwater spring,  met 5 cm water onder de kiel
Onze haveningang bij eb en laagwater spring, met 5 cm water onder de kiel

vrijdag 13 juli. Ile d'Oléron

We halen vroeg de fietsen op en gaan voor de boodschappen naar het dorp. 

Volop bedrijvigheid  in  de vishal en de mevrouw met de heerlijke kaasjes is er ook nog.

De volle tassen worden geleegd in Pietertje 2 en tegen 10.30 uur vertrekken we , maar nu over de andere kant van het eiland.

De schipper vindt altijd alternatieve fietspaden en duikt zo nu en dan het struweel in, waar ik maar met moeite kan volgen. Veel keien en kuilen soms, dat wel.

Maar, wat is het hier prachtig, veel ruiger dan aan de andere kant van het eiland en er wordt volop gezwommen.

Via Le Hutte gaan we richting La Cotinière , wat verder is dan we dachten. 

Het blijkt een echt vissersdorp te zijn  en er liggen flinke vissersboten  in de haven. 

Die zie je niet veel hier, maar als je hoeveelheid verse vis en schaal- en schelpdieren ziet die aan land wordt gebracht kan het bijna niet anders.

De mosselen  van zijn hier lekker en we koersen weer richting haven, in de hoop dat de batterijen het tot aan het einde van de rit zullen volhouden.

Met praktisch lege batterijen én zadelpijn leveren we de fietsen in en hebben ruim 60 km achter de rug.

In de feesttent die vandaag bij de haven voor de Nationale Feestdag is opgebouwd begint een band te spelen.

Als we  in de kuip zitten te eten verzamelen honderden mesen zit rondom de havenkom.

Het is gezellig druk en er wordt gedanst.

Om 23.00 gaan alle lichten uit en barst het vuurwerk los, zo’n 100 meter vanaf onze boot. 

Na afloop is er gejuich en geklap op de kade en  gaat iedereen, behalve de muziekliefhebbers, weer naar huis.

De band speelt tot 1.00 uur, waarna de rust neerdaalt.

 

Het was een dag met vuurwerk

 

Vuurwerk vanaf het havenhoofd vlakbij Pietertje 2
Vuurwerk vanaf het havenhoofd vlakbij Pietertje 2

zaterdag 14 juli. Ile d'Oléron

Nationale feestdag, maar gelukkig geen kermisachtige taferelen tot nu toe. We hebben geen plannen en zijn gewoon lui. Vandaag opent de groepstentoonstelling in Italië, waarvoor ik dit voorjaar ben uitgenodigd.

Het werk heb ik gelukkig nog voor onze vakantie kunnen opsturen en het is goed aangekomen.

Spannend om de foto’s straks te zien, zeker nu ik er zelf niet bij ben.

We zijn alle twee een beetje snotterig met keelpijn en doen het rustig aan.

 

Het was een kalme dag.

De prachtige stranden bij Le Hutte, waar volop wordt gezwommen
De prachtige stranden bij Le Hutte, waar volop wordt gezwommen

zondag 15 juli Ile d'Oléron - Ile d'Yeu

Het is hoog water en onze eerste terugreis dag.

Om 6.45 tanken we diesel en om 7.00 varen we weg, deze keer met de route tussen de eilanden Oleron en Ile de Ré door.

Mooi, weer, weinig wind, kalm water, dus motoren. 

Op een grote groep vissersboten na komen we bijna niemand tegen. 

Iedereen  wacht vol spanning thuis op de WK- finale vermoeden we.

Om 16.30 zijn we op Ile d’Yeu afgemeerd en melden ons bij havenmeester, 

Daarna op een holletje naar het centrum, waar de restaurants en cafés uitpuilen van de mensen, vanwege de wedstrijd Frankrijk-Kroatië die om 17.00 uur begint.

En alweer klinkt  Marseillaise !

Frankrijk speelt uiteindelijk veel beter dan Kroatië en de zenuwen bij de Fransen kalmeren heel langzaam.

In plaats van bitterballen  gaan er hier honderden salamiworsten op plankjes met mesjes over tafel en hangt er een overdadige geur van knoflook in het café.

Als de wedstrijd is afgelopen barst het feest los en toeteren ze ons bijna een gehoorbeschadiging.

Sommige jongeren plonsen vanaf de hoge kade in de haven van Saint-Denis en iedereen is super blij. 

We lopen naar Snack Martin waar de bediening voor de deur staat te juichen, maar …. we mogen naar binnen.

We eten ons eerste en waarschijnlijk ook ons laatste bordje Patagos dit seizoen en het is genieten.

We zijn op tijd terug op Pietertje2  en horen in de verte het feestgedruis op de kade nog lang doorgaan.

 

Het was een dag met een WK-finale.

 

Feest in de haven van Saint-Denis. Frankrijk is wereldkampioen
Feest in de haven van Saint-Denis. Frankrijk is wereldkampioen

maandag 16 juli. Ile d'Yeu - Pornic

Om 11.00 uur vertrekken we richting het vaste land.

Naar Pornic, daar zijn we nog nooit geweest.

Hilco heeft even gebeld met de haven en we kunnen vanaf 16.30 uur binnenlopen.

Prachtig zeilweer en de hele route is bezeild, met aan het einde van de middag en stevige BF 5.

Gelukkig heb ik ruim voor de ingang de stootwillen en landvast al belegd, want direct om de hoek blijken de eerste boten al te liggen 

Het stroomt  hier als een gek en de havenmeester roept, als we het kunnen managen, dat we aan de eerste buitensteiger mogen afmeren.

Zijn boot is rondom belegd met stootwillen, dus hij zal heel vaak vanwege de stroom de boten een duw in de goede richting moeten geven bij het afmeren.

Het lukt ons, maar het was niet eenvoudig. 

We liggen praktisch op zee, maar de steiger is gelukkig lang genoeg.

We bestellen verse croissantjes voor morgenochtend  (dat kan hier) en wandelen naar het centrum van Pornic, via  een prachtig lang smal pad langs het water .

Het is een zeer rijke streek hier, met schitterende oude villa’s in de heuvels. 

Wat leuk om te ontdekken dat de binnenhaven voor de locals helemaal tot in het centrum van Pornic doorloopt.

We eten een heerlijke dorade met een saus van spirulina, die van een lokale algensoort wordt gemaakt.

Op de terugweg ontdekken we  dat er zelfs spirulina ijs is, maar we bestellen toch maar iets anders. 

In de schemering, onder een mooi maansikkeltje wandelen we terug, langs een paar hele bijzondere huizen.

Daar zou je zo willen aanbellen om te vragen of je binnen mag kijken.

 

Het was een fijne zeildag.

Pornic
Pornic

Dinsdag 17 juli Pornic - Golf van Morbihan

Warm, wat wolken, amper wind.

De zomer houdt maar niet op, zo lijkt het

Om 11.00 uur vertrekken we en besluiten  pas onderweg om de Golf van Morbihan aan te lopen.

De de haventjes onderweg kunnen we niet voor 19.00 uur naar binnen

Voor donderdagmiddag is er regen voorspeld en Vannes is een heerlijke stadje om te liggen.

Even na 10.00 uur gaan de trossen los en varen we naar buiten. 

De zeilen kunnen gelijk omhoog en we genieten het eerste stuk van de mooie kust met de statige huizen.

Rond 16.00 uur passeren we de kleine eilandjes Houat en Hoëdic en om 17.00 uur zien we Belle Ile in de verte liggen.

Na het passeren van Crouesty zijn we voor de monding van de Golf van Morbihan. 

Met opkomend water en stroom mee, zoals het moet.

Altijd spannend als je het kolkende water hier ziet en aan je schip voelt hoe gulzig de Golf je naar binnen slurpt.

Voor de zekerheid de motor bijgezet denderen we naar binnen.

Voor ons krabt een boot dwars op de stroom, raar gezicht !

Onderweg in de Golf zijn zo’n 6 plekken waar de stroom hele rare dingen doet en dat blijft indrukwekkend om te zien.

We klokken 13.4 knopen en Pietertje 2 gedraagt zich als een raceboot in plaats van een keurige zeilboot.

Als we in kalmer vaarwater komen weten we dat we bijna bij ons ankerbaaitje zijn gearriveerd. 

Om 19.00 uur zakt het anker bij het kleine eilandje Ile de Boëdig en na een dubbelcheck blijkt dat we muurvast liggen.

Lekker gekookt en buiten in de kuip gegeten.

Als het fris wordt zetten we de luiken erin, nemen een warme douche en vallen om in de kooi. Moe en voldaan.

 

Het was een dag met extreme stroomsnelheden.

 

De golf van Morbihan sleurt ons naar binnen.
De golf van Morbihan sleurt ons naar binnen.

woensdag 18 juli Golf van Morbihan - Vannes

Lekker uitgerust worden we waker, onder een stralende zon. 

We lichten het anker en zijn een uur  later om 11.15 in Vannes aan het ponton voor de Capitainerie afgemeerd.

De swingbrug stond net  open, dus we konden zonder oponthoud naar binnen varen.

Boodschappen gedaan in de markthal die om 13.00 uur sluit. 

Er is markt met bloemen en allerlei hebbedingen, van honing tot rare oorbellen. 

Wij komen met twee mooie zeetongen, een pasteitje, venkel, aubergine, courgette en paprika thuis. 

Daar moet ik nog eens een gedicht over maken.

Lekker aan boord gekookt, in de rust van Vannes.

Verder geen plannen voor de komende twee dagen,

Zeilen is absoluut niet alleen vakantie houden.

Het is reizen, soms lange dagen maken,  elkaar helpen, technische problemen oplossen,  je huishouden laten draaien, je voorraad op peil houden en altijd rekening houden met de zee, de wind  en de getijden en dat alles op 12.40 X 3.85 meter.

We kunnen het meestal heel goed samen vinden  en anders gaan we een blokje om aan de wal.

 

Het was een rustdag.

Voor anker in de Golf van Morbihan, bij het piepkleine eilandje Boëdig
Voor anker in de Golf van Morbihan, bij het piepkleine eilandje Boëdig

donderdag 19 juli. Vannes

Eindelijk een goede wifi connectie, die niet steeds wegvalt.

Mij hoor je niet mopperen als ik eindelijk,  zonder problemen,  het blog kan bijwerken..

Wat fris met wolkjes, 

Benieuwd of de voorspelde regen inderdaad komt, ga ik het weerbericht eerst maar eens checken.

Het lijkt allemaal mee te vallen, 60% kans dat het vannacht sprikkelt.

Ook Frankrijk kan wel wat regen gebruiken lezen we, maar de komende dagen schijnt de zon ook hier weer volop.

In de markthal zijn de  oesters nr. 3 maar  8 Euro per kilo, die gaan in de tas voor de lunch, met wat andere lekkere dingen.

Verder doen we niets dat het vermelden waard is.

 

Het was een dag zonder regen.

 

 

 

Leven als God in Frankrijk
Leven als God in Frankrijk

vrijdag 20 juli. Vannes

Geen regen gehad, een wolkenloze lucht en heerlijk qua temperatuur.

Hilco spuit de boot schoon, ik kuis van binnen het een en ander en de was hangt om 10.00 uur te drogen aan de zeerailing.

Tijd voor andere zaken.

Wat ? ...nog geen idee.

Ik ben in ieder geval een heel bijzonder boek aan het lezen.

De branding,  geschreven door  Claudie Gallay.

Het verhaal speelt zich af in de kleine dorpjes rond Cap La Hague.

Het geeft een prachtig beeld van de tomeloze zee en de consequenties van het wonen in zo'n dorp, waar het leven niet anders kan dan aan de zee gehoorzamen. Een meedogenloze zee, die alleen maar neemt.

Ooit toen wij de kaap moesten ronden zaten we met BF 6,  wind tegen tij en op het verkeerde tijdstip er middenin en toen was het al heel angstaanjagend.

Mooi boek, over hoe mensen met de elementen omgaan en wat het met ze doet.

Rond 12.00 uur is het hoog water en komen de eerste boten binnen.

Het is even een chaos in het smalle kanaaltje van binnenvarende en vertrekkende boten maar, zoals bijna altijd hier in Frankrijk, regelt het zich vanzelf zonder al te veel geschreeuw of gemopper

Achter ons meert een motorboot af en onze kortstondige buren verkassen met hun zeilboot naar de motorboot; het blijken vrienden te zijn en ze willen bij elkaar liggen.

Zes man in totaal.

De schipper van de zeilboot is een geblokt kordaat mannetje met een verschoten roze pet, kan heel mooi zingen

én hij is absoluut de baas.

Ze zijn aan het steggelen wat ze gaan eten en wie de boodschappen gaat doen.

Na een uur komen er twee terug met allerlei lekkers en gaat blijkbaar de frituurpan aan, althans zo ruikt  het.

De stoppen slaan door en de halve steiger zit zonder stroom.

De comedy capers, die overigens heel aardig zijn, vertrekken naar de wal om te lunchen.

Als ze terug zijn is er natuurlijk nog geen stroom en hebben ze het weer over wat ze gaan eten en wie wat moet doen.

Met z'n drieën zitten ze rond 19.30 een paar kilo haricot verts schoon te maken en iedereen die op de kade op hakken

rondloopt wordt gevraagd naar de kooktijd van de boontjes.

Grote hilariteit en ze hebben zelf het meeste plezier.

Aan mij, ondanks m'n platte schoenen, wordt het ook gevraagd en ik adviseer zo'n 5 minuten in kokend water.

De frituurpan durven ze niet meer te gebruiken, maar stokbrood is een goed alternatief.

Het is nu bijna 22.30 uur; er komt zowaar een soort baklucht uit de motorboot en de deuren zijn dicht.

Het ruikt verdacht veel naar gebakken ei en volgens mij is de helft van de boontjes bij het afgieten over boord verdwenen, althans daar werd iemand voor gewaarschuwd.

Volgens mij zitten ze eindelijk aan de maaltijd. Vermakelijk !

 

Het was een dag met een zingende buurman.

 

 

In Vannes.
In Vannes.

zaterdag 21 juli. Vannes

Het regent als we wakker worden, jawel.

Het is flink grijs buiten dus Pietertje 2 spoelt lekker schoon.

Het ziet er naar uit dat het  weer op gaat klaren, maar het sprikkelt nog wat na als we in de loop van de ochtend de boodschappen doen en besluiten dat we nog even in Vannes zullen blijven.

Volop zomer en weinig wind is de voorspelling voor de komende week en ook Nederland komt in tropische temperaturen terecht.

We houden ons kalm en houden vakantie.

Als we s'avonds laat over de kantelen wandelen komt de maan op en vinden we om 22.00 uur een leuke pizzeria, met een piepklein terras hoog boven de tuinen van Vannes.

Wat een prachtig uitzicht over de tuinen en dan maken ze ook nog lekkere pizza's !

Voldaan lopen we terug en kijken nog even naar de openbare dansles op de kade.

Een flinke groep mensen heeft veel plezier en danst hartstochtelijk de salsa, tango en merengue onder de heldere maan van Vannes.

 

Het was een dag op de kantelen van de stad.

 

de prachtige tuinen van Vannes.
de prachtige tuinen van Vannes.

zondag 22 juli. Vannes

Stralend weer en het gaat warm worden vandaag, dat is zeker.

 

Alweer een warme dag
Alweer een warme dag