pietertje2.nl

Logboek 2008. Rondje Engeland.

Een van de drukste vaarroutes voor de boeg
Een van de drukste vaarroutes voor de boeg

zaterdag 28 juni.

Mooi weer en tussen de 16 en 22 knopen. Prachtig voor zeilers en de zee die op ons wacht

Zondag 29 juni 2008

Haven van Zierikzee
Haven van Zierikzee

Zondag, de 2e dag van onze vakanti.

Het is bewolkt met een zonnetje, ondanks dat het vanmorgen even betrok.

Eerst een ontbijtje en dan vertrekken we naar Zierikzee.

Het is warm als we aankomen in Zierikzee  en een mooie ligplek achterin bij de toren aangewezen krijgen. 

 

Het was een dag met een Zeeuws luchtje.

Maandag 30 juni 2008 Roompot buiten

Voor anker bij Roompot buiten
Voor anker bij Roompot buiten

Maandag 30 juni.  

We liggen "startklaar" en op eigen anker in de buitenhaven van de Roompot, met de  Noordzee  op ons netvlies.

Het is bijna windstil en je hoort alleen de vogels. De zon is nog lekker warm.

We krijgen  de neiging om  lekker kabbelend weg te varen, maar we pakken toch eerst maar een paar uur slaap. Morgen gaat het een rustig dagje worden. Met een zuidoostenwind van 3 bf zal het veel lezen worden en elkaar afwisselen om uitkijk te houden.

 

Het was een dag met een korte nacht.

Dinsdag 1 juli 2008 naar Dover

Onze dolfijn
Onze dolfijn

Om 6.oo uur worden we wakker; zonder wekker en wat later dan gepland.

Het lijkt een stralende dag te gaan worden, helaas met weinig wind.

Er blijken kilo's vette modder aan het anker te hangen en Hilco heeft putsen water en een bezem nodig om het schoon te krijgen.

 

Na een kop thee en een boterham vertrekken we vol goeie zin.  De eerste 10 mijl kunnen we zeilen, daarna valt de wind terug tot Bf 2. We zetten de code 0 (= lichtweer fok) bij, maar dat helpt ook niet echt. Het wordt dus motoren. 

Het is rustig onderweg en we komen niet veel scheepvaart tegen.

Wellicht hangt dit samen met de internationale transportstakingen. 

In de waiting area (pos. 51.22.689 N : 2.39.360 E) liggen veel schepen voor anker. 

 

Ineens horen we een grote plons naast de boot.

We denken in eerste instantie aan een bruinvis, maar het lijkt toch meer op een dolfijn, dus....dolfijn. 

Ze is enorm speels en duikt met grote sprongen onder de boot. Op een gegeven moment is ze uit zicht en voelt Hilco haar tegen de boeg duwen.

Ik loop naar de boeg en daar ligt ze, aan bakboord klem tegen de boot aan.

Ze zwemt tientallen meters mee, draait zich op haar zij, kijkt me met een oog aan, bruist lucht en springt weer weg. Ze heeft er zichtbaar plezier in.  De vraag is wie er meer geniet, wij... of de dolfijn.

Zeker een kwartier speelt ze rond de boot en is dan ineens verdwenen.

 

We motoren met weinig wind door de shipping lane, waar het  erg rustig is.

Tegen 18.00 uur komt er wat meer wind en kunnen we de zeilen zetten.

Altijd heerlijk die motor uit !

We besluiten niet verder dan Dover te gaan.

Om 19.30 maak ik een ovenschotel (pasta, kip en pestosaus, voor de nieuwsgierigen) en rustig zeilend peuzelen we die op. Het is een mooie avond.

Bij de ingang van Dover is het een drukte van belang met in- en uitgaande ferries, maar na een kwartier is de kust vrij.  Via de marifoon krijgen we toestemming van de Dover Coast Guard om de haven in te varen.

Van de havenmeester  krijgen we de laatste ligplaats in het Granville Dock toegewezen, een wat verdwaalde plaats aan de dwarssteiger achterin de haven.

Na een heerlijke douche aan boord en een nog lekkerder glas wijn met kaasjes vallen we om in de kooi. 

 

Het was een mooie dag.     

 

 

woensdag 2 juli 2008 naar Eastbourne

De  "Pietertje2" krijgt een sleepje
De "Pietertje2" krijgt een sleepje

Ook goedemorgen !

Het Granville Dock opent haar sluisdeuren vandaag rond 8.00-8.30 uur.

Aangezien wij ook omstreeks  dat tijdstip willen vertrekken, zitten we om 8.15 uur startklaar.

Helaas een kleine misrekening. Het is een uur vroeger hier en met de wekker zetten ben ik dit vergeten.
Het is dus 7.15 uur en ik (Pien) duik nog even terug in de kooi.

Het is heel zacht weer en lichtbewolkt.

Ze voorspellen 60% kans op regen en onweer vandaag en zo ziet het er ook uit. De wind staat helaas verkeerd, dus weer motoren. Zeilen doe je dus echt in Zeeland !
We lezen, eten en drinken en houden om beurt de wacht.
Alles gaat goed, totdat bij pos. 10.500.30 N : 034.930 E de motor stottert en de voortgang hapert.
We denken iets in de schroef gevaren te hebben, dus de boot meteen in z'n achteruit gezet en proberen om al rondjes draaiend (een visnet, denken we) eruit te krijgen en de schroef vrij te varen.

Ineens sprint ik naar beneden om de brandstofmeter te bekijken. En jawel hoor, die staat op 0%.
We zijn er voor de tweede keer ingetuind.
We hebben 2 gescheiden dieseltanks, die ten opzichte van elkaar kunnen worden afgesloten met een hendel.

Die hendel moet je tijdig openzetten (de brandstofmeter in de gaten houden dus !) om de reservetank aan te spreken en dat is niet gebeurd.
Inmiddels is de motor afgeslagen.

Gelukkig stonden de zeilen al een tijdje bij en kunnen we direkt zeilen;  dat is fijn in de buurt van de kust en je kunt  in ieder geval manouvreren.
De schipper moppert zich een weg naar de gereedschapkist voor tools om te ontluchten.
Dat lukt allemaal en ik start de motor.
Ineens een kreet  vanuit de motorruimte " STOP... we hebben nu echt een probleem ".
Wat blijkt?  Het speciaal voor het ontluchten bedoelde boutje blijkt afgebroken te zijn.
In het deel van het boutje  dat nog in de motor zit is een gaatje,  waardoor de olie naar buiten spuit. 
We kunnen dus niet motoren en ook de haven  met het zeer smalle toegangsgeultje naar Eastbourne niet aanlopen.
Eenduidig besluit. We hebben hulp nodig.
Ik bel de Marina van Eastbourne voor een sleepje en we zullen ons melden zodra we voor de ingang liggen,  is ons voorstel.    Het loopt echter anders.
Via de marifoon worden we opgeroepen door de Coast Guard, die vraagt naar onze positie. 

We worden getraceerd en  Hilco legt  hen het technische probleem uit.

Even later weer de Coast Guard die meldt dat de reddingsboot kontakt met ons gaat opnemen, hetgeen gebeurd.
Ze peilen ons en vragen ons langzaam tot 10 te tellen.
Ik denk dat dit een grap is, maar dat is niet zo. Op die manier zijn we beter te peilen.
En wij maar rustig doorzeilen of er niets aan de hand is !
In de verte verschijnt een klein bootje dat allengs groter wordt.
Zeven stoere  mannen -  mijn dag is alweer goed - en een stoere vrouw.
Ze vragen ons om  door te zeilen en komen aan stuurboord  "bijliggen"'.
Er springen twee mannen aan boord, waarvan een met veiligheidshelm.
Leuke gasten en veel humor, Steve en Nick.
Het anker halen ze weg en via de ankerrol wordt een sleeplijn bevestigd en uitgegooid naar de reddingsboot.

En zo wordt Pietertje 2 vanwege een afgebroken bout door het Engelse kanaal gesleept !

Tot onze verbazing ontpopt Nick (een boom van een vent van het eiland Alderney)  zich als mechanicien en wil met Hico naar het probleem in de motorkamer kijken.
Hij tovert een speciaal en miniscuul schroevendraaiertje tevoorschijn en peutert in één keer het afgebroken boutdeel eruit.

Vervolgens graait hij in zijn overal en haalt met z'n reuzenhanden zeker honderd verschillende boutjes tevoorschijn. Na wat zoekwerk en na eerst een verkeerde geprobeerd te hebben heeft hij de goeie te pakken, vraagt of Hilco het afdichtingsringetje nog heeft en schroeft het vast.
HET PAST !
Ik start de motor en alles werkt weer normaal.
Hilco stelt dat we nu weer op eigen kracht Eastbourne kunnen aanlopen, maar ze vinden dat ze dat niet kunnen doen en willen ons begeleiden naar de haven.
Ik  vraag " shall I put the kettle on " en maak een flinke pot thee.
Naar goed engels gebruik drinken we die met melk en is het - ondanks de regen - erg gezellig.
Vooral dat motorgeluid op de achtergrond doet het erg goed.
We zeilen nu voor de reddingsboot uit en dat leidt tot veel gelach.
Zelfs in de sluis van Eastbourne zit de reddingsboot achter ons .
Na iedereen bedankt te hebben nemen we afscheid, tanken 110 liter diesel en meren af in box C 6.
Ik wil koken, maar Hilco wil een feestmaal buiten de deur na dit avontuur.

We vinden een indiaas restaurant '"Ganges" waar we voortreffelijk eten, zowel mild, medium als spicy.
Op de terugweg naar de boot moeten we flink omlopen. Het computersysteem dat  de bruggen regelt, die de verschillende wijken rond de haven met elkaar verbindt, is gecrasht.
Resultaat is dat alle bruggen open blijven staan.
Na een flinke wandeling bereiken we Pietertje 2,  drinken nog een kopje koffie en vallen in slaap.

Het was een gedenkwaardige dag.

Donderdag 3 juli rustdag Eastbourne

Vertrek bij Eastbourne
Vertrek bij Eastbourne

Alhoewel we vast van plan zijn om richting Solent te vertrekken en de thee en boterhammen reisvaardig zijn, besluiten we een pauzedag in te lassen en gewoon lekker te luieren in Eastbourne.

De zon schijnt en we hebben tenslotte vakantie !

We lezen, luieren, koken en eten en andersom. Heerlijk !

Gezien de weervoorspellingen voor komend weekend, is het morgen de enige geschikte dag om richting de Solent te zeilen.  Er komt heel veel wind aan vlgs. de weerkaarten. Echt vroeg vertrekken morgen gaat niet lukken, want pas tegen 12.00 uur gaat de stroom meelopen.

Wellicht, als het nog meevalt met de wind, kunnen we het kaapje met het beroemde vuurtorentje van Beachy Head met de motor bij  passeren en krijgen we daarna de stroom vol mee.. We zullen zien.

Bij gebrek aan fantasie of wel pure luiheid, hierbij een zeedicht van een onbekende schrijver.

 

A man knocked at the Heavenly Gate.

His face was scarred and old.

He stood before the Man of Fate

for permission to the fold.

What have you done ? St. Peter asked

to gain admission here ?

I've been a Sea-Captain, Sir

for many and many a year.

The pearly gates swung open wide.

St. Peter touched the bell. 

Come in and choose your harp, he said;

you've had your share of hell.  

 

Na de maaltijd een glaasje gedronken bij Kia en Richard, aan boord van een 45 voet aluminium  Koopmans zeiljacht. Ervaren zeilers die Ierland en Schotland goed kennen.

Het was een vakantiedag.    

 

Vrijdag 4 juli 2008 Brighton

Beachy Head
Beachy Head

Heerlijk uitgerust en zonder wekker wakker, de voorbereidingen voor ons vertrek gestart.

Om 9.15 uur varen we de sluis van Eastbourne in en om 9.30 uur zijn we gesluisd.

Het is rustig en zonnig weer en er staat gelukkig niet teveel wind om met de stroom tegen Beachy Head te passeren. Dat hebben we wel eens anders meegemaakt.

10.45 uur passeren we Beachy Head, pos. 50.43.750 N : 9.15.660 E.

Het blijft een prachtig vuurtorentje  onder bij de witte krijtrotsen.

Deze rotsen bij Beachy Head zijn trouwens erg favoriet bij zelfmoordenaars.

Jaarlijks springen er meer dan  10 personen naar beneden; ze komen nooit in zee terecht, waardoor  hulpdiensten halsbrekende toeren moeten uithalen om die stakkers weer boven te krijgen, meestal dood dus. Rare gasten die engelsen.

Tegen 11.00 uur komt er via de marifoon een stormwaarschuwing binnen, die we niet goed kunnen verstaan. Daar worden we knap onrustig van. 

Zo'n  waarschuwing komt niet voor niets en het kan ineens heel erg gaan spoken op zee.

Een half uur later volgt er een nieuwe waarschuwing; nu op kanaal 84 en gelukkig wél goed te verstaan.  Er komt met een sneltreinvaart een stormfront aan,  met een voorspelling van windracht  Bf 7 - 8, met kans op windkracht 9. Storm dus.

Met nog zeker 9 uur zeilen voor de boeg zien we dat niet zitten. Het gebied waar we naar toe gaan is te gevaarlijk.  Zeker de passage bij de Looe moet je niet door met veel wind, daar waarschuwen alle pilots voor.

In het donker het eiland Wight aanlopen is met storm ook geen optie.

We zijn zo'n 8 mijl van Brighton, dus besluiten we daar naartoe te gaan.

Het is overigens nog steeds mooi weer, maar er zijn wel flinke "windveren" in de lucht gekomen. Een soort dunne sliertige wolken.

Raar om te zien dat de wonderlijke oude Palace pier van Brighton niet meer in zee staat. Ooit heel beroemd en gebouwd van 1891-1899. Jaren in gebruik geweest als een soort kermisachtig onderkomen voor allerlei aktiviteiten. Het grootste deel van de pier is met een zeer zware storm enkele jaren geleden voorgoed in zee verdwenen.

Men was toen al bezig om de unieke en barokke pier via fondsenwerving te redden. 

 

Om 15.30 uur meren we af op een royale plek, die de staf van Brighton Marina na veel vijven en zessen voor ons heeft gevonden. De eerste 3 boxen die ze geven zijn: niet breed genoeg , bezet en op een nare onbeschutte plek. Dat schiet lekker op en we varen veel rondjes, druk converserend via de marifoon met de havenmeester.

Maar....we liggen er uiteindelijk vorstelijk bij, afgemeerd met wat extra lijnen voor als de storm arriveert.

Als ik sta te koken wakkert de wind al aan tot zo'n 6 bf, rond de koffie staat er bf. 7.

We kijken/luisteren lekker naar een dvd van de Eagles "Hell freezes over", schuiven de luiken dicht en hebben nergens meer last van. Mooi die muziek, bij dit ruige weer.

 

Het was een niet te plannen dag.

 

 

Zaterdag 5 juli 2008 Brighton

onze dagelijkse kost
onze dagelijkse kost

We slapen lekker uit en constateren om 9.30 uur dat de wind aardig is gaan liggen.

Hilco loopt naar het havenkantoor voor de laatste berichten; die zijn Zuid -West 4 toenemend aan het eind van de dag naar 6, draaiend naar Zuid.

Dat zou betekenen dat we met halve wind naar de Solent kunnen zeilen. We vinden alle twee dat we een poging moeten wagen, maar realiseren ons dat de zee nog heel onrustig moet zijn na de storm van vannacht. Toch gaan vinden we en om 10.30 uur gaan de trossen los en hijsen we het grootzeil - zwaar gereefd - in de haven.

Bij de havenuitgang beukt de zee al enorm en wat we daarachter zien ziet er ook niet echt fijn uit. Een ding is zeker,  het gaat een natte en niet gemakkelijke tocht worden.

Er gaat nog een zeiljacht naar buiten, richting Eastbourne zo blijkt.

Dat is een fluitje van een cent, met de wind achter !

Maar hoe vergaat het ons ?

Golf na golf komt over en Pietertje 2 beukt er zich er een weg door.

Na een mijl kijken we elkaar aan en weten we het zeker.  We gaan terug !

De voorspelde Bf 4 is inmiddels een dikke 5, de afstand te groot en de voorspelling te slecht.

We draaien om en liggen na zo'n 20 minuten weer veilig op "onze" oude plek. 

Goed zeemanschap heet dat en wat  hou ik van m'n eigen verstandige  schipper.

 

Vervolgens naar de ASDA, een enorme supermarkt waar je van alles kunt vinden en uigebreid inkopen gedaan.  Dat wordt lekker kokerellen de komende dagen.

 

Lekker gekookt en veel gelezen.

Inmiddels hebben we "In ongenade" van J.M. Coetzee en

"De kabbalist" van Geert Kimpen al uit. Prachtige boeken.

Het stormt inmiddels echt, maar in ons bootje is het een oase van rust.

 

Het was uiteindelijk een rustige dag.

Zondag 6 juli 2008 Storm in Brighton

alarmcode rood
alarmcode rood

We zitten behoorlijk vast hier in Brighton. Ook vandaag zal het er niet van komen om verder te gaan. We liggen in de Marina achter de enorme muur die ons beschermt tegen de zee. Het waait nu ongeveer 6 bf en er staat ons nog 2 bf meer te wachten. Af en toe slaan de golven zo hard op de muur dat er aan de binnenzijde waar wij liggen een lichte regen van zout water over ons heen komt. 

Als het straks droog is gaan we lekker wandelen en wat foto's maken.

Voor het in het rood aangegeven gebied op de kaart van Engeland  geldt een stormwaarschuwing, dus het waait niet alleen hard in Brighton.

 

Inmiddels zit de wandeling erop; gelukkig schijnt de soms zon weer, maar qua wind spookt het nog steeds.

Onstuimige indrukwekkende zee, met golfsurfers die de golven proberen de baas te zijn.  De wandelpromenade op de muur waarachter Pietertje 2 ligt is afgesloten wegens  overslaande golven en harde wind.

Espresso en taartje genuttigd onderweg, waardoor het voorgerecht uit eigen kombuis ineens niet meer nodig is. Wel lekker gekookt.

 

Dit is voor voor onze vriend Jacob, die een zwak voor het meenemen van vreemde menukaarten heeft. 

Chez Pico's menu van de dag.

Lamscoteletjes met mint en knoflook, jonge bietjes, groene salade met veel verse groene kruiden en gebakken krieltjes.

Frambozen uit Kent met clotted cream toe.  O zo.

Daarbij een Amano Primitivo uit Puglia, gebotteld van een met de hand geplukt druifje, soort onbekend. O zo.

De schipperse heeft het erg naar haar zin !

 

Inmiddels aan Jeroen Brouwer´s  " Zonsopgangen boven zee " begonnen.

Prachtig rijk taalgebruik,  over een personage met een gekwelde ziel.

Ach ja... wie niet op onze leeftijd ! 

Benieuwd of ik daar ook lekker op inslaap. 

 

Het was een stormachtige dag.

 

 

Maandag 7 juli. Storm en regen in Brighton

Het Royal Pavilion
Het Royal Pavilion

Het heeft vanacht ontzettend gespookt, maar we hebben heerlijk geslapen.

Inmiddels is het naast de storm ook nog heel hard gaan regenen. Dat is wel jammer, want wandelen is niet leuk met dit weer en een autootje huren ook niet.

Het is even na 11.00 uur en we zitten aan de koffie met ruim 30 knopen wind.

We hebben de cabrioletkap over de kuip opgezet en zitten nu zonder de luiken en met het kacheltje aan in onze Pietertje 2, waarover nu een kleine lofzang.

 

Pietertje 2 is een geweldig comfortabel en snel zeilend schip. Ruim en licht, met twee heerlijke langsbanken en een hele grote achterkooi om te slapen. Daarnaast een ruime kooi aan de voorkant, voor gasten, snurkers en ander ongerief.

De bediening van de zeilen is geweldig. Wat ons opvalt is de doordachtheid van de indeling van de boot. Eigenlijk zit alles heel goed in elkaar, heeft precies de goeie maten en is perfect afgewerkt. We zijn heel blij met onze Hallberg Rassy Pietertje 2.

 

Vanochtend heeft Hilco het log weer gangbaar gemaakt want dat deed het niet. De gever verwijderen was kinderlijk eenvoudig aldus Hilco en de stop om de doorvoer even af te sluiten hing er naast aan een mooi rvs haakje.

Niks zoeken dus en zo gepiept.

Al met al leert Hilco  de boot heel goed kennen.

 

We maken een korte wandeling, maar het is en blijft koud en nat vandaag.

Binnen is het lekker en de Asda voorraad is nog niet op.

Chez Pico's vandaag: tonijnsalade met witte borlotti bonen en een lekker engels uitje, spaghetti bolognese, gemengde salade en  espresso toe. Mjammie.

Een mens moet wat als hij niet kan zeilen nietwaar ?

 

2 uur DVD  van de eerste serie " 24 Hours", gekeken; daar hebben we nooit tijd voor gehad.  Kiefer Sutherland lijkt wel heel erg op zijn vader.

 

Het was een luie dag.