pietertje2.nl

Vakantie 2015. Zo de wind waait.

Zondag 28 juni. Klaar voor vertrek.

Een avondzon om van te dromen.
Een avondzon om van te dromen.

Na twee dagen van boodschappen doen, alles een plek geven,  dingen vergeten zijn en weer terug moeten naar Rotterdam, lieve vrienden gedag zeggen, moe zijn maar toch meeneuriën met de liedjes van Blof en Blaudzun bij Concert at Sea die luid en duidelijk te horen zijn in de haven, is het zo ver.

 

8.30 starten we de motor en varen de box uit.  

Paniek !  

Hilco kan niet schakelen en alleen maar achteruit varen.  Met een sprintje naar de achterkant  kan ik  Pietertje 2 maar net afduwen van de Pegasus en het lukt Hilco om met  de boegschroef  de andere boten aan de steiger achter ons te ontwijken. 

We hebben nog wat voortgang,  dus razendsnel heb ik de landvasten belegd en halen we nog net de langssteiger aan de overkant van de haveningang. 

 

Een goed begin is het halve werk zullen we maar zeggen, maar achteruitvarend je zeiltrip beginnen is niet echt een fijn plan.

 

Ik stuur een mailtje naar van Swaay die om 10.30 - op zondagochtend -  gelijk terugbelt.  Chapeau !!

Hij geeft wat tips om te checken wat er precies aan de hand en - wat we al dachten klopt -  de schakelkabel is gebroken.

Hilco koppelt deze los en half in de motorkamer oefenen we, door de kabel handmatig in de motorkamer  te bedienen, of we vandaag toch naar  de werf  kunnen varen. Het lukt ! 

Na een kopje koffie met Hans en Manja vertrekken  we.

Opgelucht… het lijkt mee te vallen en van Swaay kan ons morgen al helpen.

Het is even lastig om zonder motor af te meren, maar aan het eind van de middag liggen we in Bruinisse.

Als we in de kuip zitten te eten verrast een wonderbaarlijk mooie avondzon de maaltijd en zet alle masten in een prachtig licht.  Mooi mooi mooi.

 

Het was onze eerste vakantiedag.

Maandag 29 jun. i Bruinisse - Roompot

De Oosterschelde... altijd mooi.
De Oosterschelde... altijd mooi.

 

Om 10.00 uur stapt een zeer vakkundige monteur aan boord.

Besloten is om gelijk met de schakelkabel óók de gaskabel te vervangen. Geadviseerd wordt om dit eens in de 5 jaar te doen, horen we; wij zijn nu 8 jaar verder.

In ieder geval zijn we heel erg blij dat het probleem zich nu heeft voorgedaan en niet op volle zee,  een vreemde haven of in slecht weer.

Twee uur later is de klus geklaard en even  later varen we opgelucht richting sluis.  Die is  bijna een uur gestremd, omdat de brug niet meer dicht wil; om 14.30 uur zijn we op de Oosterschelde.

We meren even af in Zierikzee voor de laatste boodschappen en tuffen daarna op ons gemak naar de Roompot.

Lekker gekookt en vroeg naar bed.

 

Het was een dag met twee nieuwe kabels.

Dinsdag 30 juni. Roompot - Duinkerken.

Passage Zeebrugge.
Passage Zeebrugge.

 

Om 7.00 uur uit de veren en  om 7.45 uur zijn we gesluisd. 

De Noordzee ligt voor ons en het is prachtig weer met weinig wind.

Tegen 10.00 uur zijn we kop van Walcheren voorbij , passeren we  Zeebrugge en om 14.00 uur hebben we de torens van Oostende in beeld.

Uitsluitend motoren, het is niet anders, maar even voor Duinkerken zeilen we een half uur op het mooie windje uit het Oosten.  Luieren geblazen dus.  

Voor mij een lekkere rustige start zonder zeeziek te zijn, dat bevalt me wel.

Even na 17.00 uur zijn we afgemeerd aan de passantensteiger en melden ons in het havenkantoor. 

Na een biertje aan boord eten we aan de wal. Matig, maar de wijn is lekker.

Koffie met koekje en boek aan boord.  Hilco maakt prachtige foto's.

 

Het was een dag met een Frans vlagje in de top.

Woensdag 1 Juli. Duinkerken - Eastbourne

Het water dendert in de sluis van Eastbourne.
Het water dendert in de sluis van Eastbourne.

 

Om 6.30 varen we een beetje suffig naar buiten. 

Matig geslapen met zure oprispingen van het eten.

Prachtig weer en een heerlijk windje, alweer uit het Oosten. Wat wil een mens nog meer !

Na ruim anderhalf uur zeilen neemt de wind  helaas af en moet de motor bij.   

Bij Calais is het verdacht stil en we komen niet één ferry tegen. 

Heel raar….. stakingen wellicht ?

Cap Gris- Nez is om 9.00 uur gepasseerd en de prachtige White Cliffs of Dover komen in beeld.  

De zee is kalm, de wind is kalm en wij zijn kalm. Het zicht is niet optimaal.

 

Na Dungeness schiet het al aardig op en om 18.00 uur kunnen we direct bij Eastbourne worden gesluisd. 

Het blijft fascinerend hoeveel water hier in de sluis naar binnen dendert.  

Met een volle tank diesel vinden we de ons toegewezen box.

Het plan was om aan de wal te eten, maar na een veel te warm blond biertje van bijna 5 pond geven we het op en laten het bier en het eten voor wat het is. 

De Asda  om de hoek biedt uitkomst, dus gewoon boodschappen gedaan.

De Wifi ontvangst is zeer matig tot helemaal niet, dus geen zin om aan het logboek te beginnen.

Benauwd weer vandaag met een zeer  hoge vochtigheidsgraad.

 

Het was een dag waarbij het warme bier in de fles bleef.

Donderdag 2 Juli. Eastbourne - rivier Medina.

Queen Elizabeth II is ook onderweg.
Queen Elizabeth II is ook onderweg.

 

Grijzig weer met buien en een knarsende stootwil. Van echt uitslapen komt het niet.

Naast ons liggen Finnen die op de terugweg vanuit de Caribbean zijn.

Na 50 jaar zeilen hebben ze het wel gehad en zijn  ze met hun boot op weg naar de makelaar in Monnickendam.  

Aardig mensen, met grappige hoofden waar je zo zo'n vierkante muts op kunt zetten zonder dat het vreemd staat.

 

Als we tegen 12.00 uur in de sluis liggen (eerder gaat de stroom niet meelopen) begint het te miezeren, maar koud is het niet.

Beachy Head wordt gevolgd door de prachtige krijtrotsen van de Seven Sisters en we schieten lekker op naar de Looe… op de motor,  dat wel.

Het eiland Wight komt in zicht en het is een prachtige avond.

Onderweg komen we de imposante Queen Elizabeth II tegen.

 

We komen op ons besluit om Portsmouth aan te doen terug en gaan nog even  door richting Cowes.

Daar liggen de eerste peperdure en enorme jachten gereed voor de befaamde Cowes wedstrijden en poetst het personeel zich drie slagen in de rondte.

 

Lekker rustig liggen we om 21.00 uur afgemeerd aan een steiger in de Medina.

Ik heb onderweg al staan te koken, dus het is gelijk genieten in de avondzon.

Mooie relaxte sfeer hier.

Tot nu toe hebben we alle avonden buiten kunnen eten. 

 

Het was een dag met de gisteren vergeten Engelse vlag eindelijk in de mast.

Vrijdag 3 juli. Rivier Medina - Weymouth.

De nacht valt in de baai van Weymouth.
De nacht valt in de baai van Weymouth.

 

Mooi weer, prachtig zonnig, maar nog een beetje fris.

Even voor 10.00 uur varen we de ingang van de Medina uit. 

De stroom staat nog flink tegen, maar het is heerlijk op het water.

Het kleine NE2 windje staat achter, dus boomt Hilco de spie uit, dat scheelt weer een halve knoop snelheid.

Even vóór de Needles tussen Fort Victoria en Hurst Castle steken we naar de kust. 

We hebben geen haast. 

De komende dagen wordt veel wind voor de Scillies voorspeld, alhoewel de Gribb files daarvan nog niets laten zien.

Even aankijken maar.

De bulletalie doet zijn werk ook prima, geen last van klapperende zeilen.

 

Tegen 18.00 uur liggen we afgemeerd in Weymouth

Tussen de andere boten met de neus naar voren frommelen we ons er tussen.

Heerlijk gekookt, met dank aan het Asda lamsvlees,  eten we in de kuip.

 

Het is echt vrijdagavond in Weymouth, dat betekent veel aangeschoten Engelsen en blikjes bier op de kademuren.

Het ziet er niet echt appetijtelijk uit.

Als het een beetje begint te onweren gaat Hilco er nog even met de camera op uit, maar is binnen het kwartier en in de stromende regen terug.

 

Het was een dag met bier,  buiken en tattoos.

Zaterdag 4 juli. Weymouth.

Het nachtleven in Weymouth begint.
Het nachtleven in Weymouth begint.

 

We weten het zeker….een rustdag.

Er wordt een stevige WZW 5-6 voorspeld en we hebben geen zin om Portland Bill

met die condities te passeren. 

Kunnen we best, maar gewoon geen zin in.

Tijd om uit te rusten,

Het waren relaxte dagen qua wind, maar ook lange dagen waarbij  "wij stadsies"  nog moeten wennen aan al die frisse gezonde zeelucht.

We slapen uit,  ik draai een wasje en we lunchen met de befaamde fish and chips van Weymouth.  

Eigenlijk eten we alleen de vis, want die vette slappe friet met azijn  is gewoon goor.

Het is heerlijk zonnig met een stevige wind. Ideaal voor een wandeling.

We lopen naar Fort  North en door het grote oude prachtige park dat langs zee ligt.

Mooie oude bomen en heel veel staat in bloei.

Mensen luieren en picknicken in het gras….. en het is zomer. 

Heerlijk, na al die kou, wind en regen van de afgelopen periode.

 

Voor 3 dagen boodschappen gedaan, dus we kunnen verder als we zin hebben.

Voor vanavond staat geroosterde kip, courgette en gebakken aardappeltjes op het menu, meloen met Parmaham vooraf.

 

Hilco start de watermaker op, wat een heel gedoe is. 

Tijdens dT proces rolt een afdichtingsknop in de bilge. 

Kortom matten opzij,   luiken  eruit en zoeken maar.  Niet te vinden. 

Als ik na een  half uur aan de slag ga, voel ik ineens ver weg een soort afvoerputje waar ik maar net bij kan.  Hiep hiep.. de knop is terecht en wij blij.

De opstartprocedure van de watermaker moet opnieuw voor de controle op anti-vries in het systeem,  maar alles werkt. 

Vanaf nu kunnen we voor langere tijd geheel self- supporting voor anker, als er geen haven is of omdat we dat gewoon fijn vinden.

Een wonder… zeewater in no-time omgetoverd in zoet en prima drinkwater, 60 liter per uur.

Gewoon douchen, koken en drinkwater volop.

 

Het was de dag van de vondst van het afvoerputje.

Zondag 5 juli. Weymouth - Darthmouth.

Een ruige zee en er komen bakken zout water over.
Een ruige zee en er komen bakken zout water over.

 

Als het goed is gaat morgen om 13.00 uur Engelse tijd het tij meelopen om  de kaap van Portland Bill met stroom mee te passeren.

De windvoorspelling is niet echt geweldig. ZW-5-6  maar dat moet te doen zijn, als we maar voordat de wind draait  Portland Bill voorbij zijn.

Gisteren kwamen twee boten  terug omdat het te ruig was rond de kaap.

 

Om 12.30 uur varen we weg. langs de grote oude Marinebasis van Weymouth, waar nog maar weinig te zien is.  

Er liggen welgeteld drie schepen bij het fort.

Ook Engeland heeft duidelijk bezuinigd op de kosten van Defensie.

 

Het is heerlijk weer en dicht onder de kust passeren we zonder problemen Portland Bill en torent de witte vuurtoren met rode band boven ons uit op de rotsen.

Zo, die hebben we gehad.

 

Om de hoek staat echter een behoorlijke zee, die steeds onrustiger wordt.

We zien een boot teruggaan, maar zo erg vinden wij dit niet.

Licht groenig verdwijn ik in het vooronder om erger te voorkomen.

De wind trekt aan naar BF 6  maar de zon schijn, dat scheelt in de beleving, zelfs als je kotsmisselijk bent.

Bakken zout water dalen neer op Pietertje 2, maar de nooit zeezieke schipper kwijt zich als vanouds van zijn taak.  

Dansend op de golven ploeteren we voort.

Hilco besluit na een heel ruig stuk zee om dichter onder de kust bij Brixham te gaan varen, de motor wordt bijgezet.

Een geweldig besluit, de zee is veel rustiger en ik kom opgelucht weer bovendeks.

We bellen Darthaven Marina en ze hebben nog één box aan de A-steiger.  

Die is dus voor ons als het de komende dagen BF 6-7 gaat waaien. Super !

 

Bij de ondergaande zon varen we tussen de heuvels van Dartmouhth binnen en zijn om 21.00 uur afgemeerd.

Ik sla aan het koken (bieflapje, groene asperges met parmezaan uit de oven en een stamppotje rucola) . 

Als ik daar 3 uur geleden alleen maar aan dacht werd ik al beroerd.

De schipper spuit het zout van de boot en heeft het erg naar zijn zin.

 

Het was een dag met  een groen tintje

Maandag 6 juli. Dartmouth

Het waterniveau van de stoomtrein wordt bijgevuld.
Het waterniveau van de stoomtrein wordt bijgevuld.

 

Heerlijk uitgeslapen en uitgebreid aan de koffie.

Na al die jaren kunnen we de toeristische lokroep van de stoomtrein in de heuvels niet weerstaan.

We maken een ritje van Dartmouth naar het eindpunt in Paighton, tijdsduur 45 minuten.

Het uitzicht is veelal beperkt en maar op een paar plaatsen echt mooi. 

De trein is de enige overgeblevene in zijn soort in Engeland en ruim 90 jaar oud.

In Paighton ligt een hoop steenkolen en wordt het waterniveau via een grote watertank weer op peil gebracht.

Bijzonder om dat te zien.

Dat gehakkeplof  van de stoomtrein in combinatie met de blazende stoomstoten is heel bijzonder en roept absoluut een gevoel van reizen op.

 

Na een wandeling langs het strand en naar het piepkleine droogvallende haventje van Paighton houden we het voor gezien en pakken we om 16.15 uur de laatste trein terug.

De hamburger en het biertje in "The talk of thé Town" smaken redelijk en voorlopig hebben we absoluut geen trek.

Genoeg bleke benen en toeristische attracties gezien…..lekker naar de boot.

Morgen zet de wind door naar BF 7  en staat tegen is de voorspelling, dus liggen we hier nog wel een dag.

 

Het was een toeristische dag.

Dindag 7 juli. Dartmouth.

De Souvereign  Church van Dartmouth.
De Souvereign Church van Dartmouth.

Vannacht zijn er een paar flinke buien met regen en windstoten overgekomen.

Onder een fleecedeken klink dat allemaal niet zo erg, dus heerlijk geslapen.

De barometer is behoorlijk gedaald.

 

Inmiddels, koffietijd, schijnt de zon weer en meuten wij wat aan boord.

Geen haast en geen plannen.

 

Even na de middag met het pontje naar de overkant, rondgekeken en de prachtige Souvereig'n Church bezocht.

Die ligt midden in Datrmouth  met alle graven erom heen.

Heel bijzonder en  een prachtige sfeer voor sinistere films.

Mooi interieur met bijzonder houtsnijwerk uit 1480 en twee geweldige oude orgels.

 

Aan boord gekookt.

De wind blaast fors en op zee moet je nu niet zijn. Gelukkig volop zon !

 

Het was een dag met geesten en grafzerken.